شروع فارکس در ایران

گذاشتن حد ضرر در کوینکس

نمونه ای از معامله با نسبت ریوارد به ریسک 3.28

با بهترین صرافی های ارز دیجیتال ایرانی و خارجی آشنا شوید

محبوبیت این روزهای بازار ارزهای دیجیتال موجب تاسیس صرافی های مختلفی در سراسر جهان شده است که ایران نیز از این قاعده مستثنی نبوده است. لذا پیدا کردن بهترین صرافی ارز دیجیتال به یکی از مهمترین دغدغه‌های ذهنی سرمایه‌گذاران و فعالان رمزارزها تبدیل شده است. وجود صرافی‌های متعدد ایرانی و خارجی در زمینه‌ی خرید و فروش ارزهای دیجیتال و از طرفی نبود راهی برای تشخیص اعتبار صرافی‌ها، پیدا کردن بهترین صرافی ارز دیجیتال را با مشکلاتی برای فعالان بازار ارز دیجیتال رو به رو کرده است. اغلب فعالان این بازار به دنبال صرافی با کارمزد پایین، حجم معاملات بالا، امنیت قابل قبول و رابط کاربری ساده هستند اما پیدا کردن چنین صرافی نیاز به تحقیق زیادی دارد. لذا به این فکر افتادیم تا به بررسی و معرفی بهترین صرافی های ارز دیجیتال ایرانی و خارجی بپردازیم تا در حد توان کمکی به شما کرده باشیم.

مقایسه صرافی های ارز دیجیتال ایرانی

1- نوبیتکس

نوبیتکس ایرانی اولین سایت دانش‌بنیان در زمینه‌ی خرید و فروش رمزارزها می‌باشد که با تاییدیه‌ی معاونت علمی فناوری ریاست جمهوری تاسیس شده‌است. نوبیتکس به دلیل مراحل آسان احراز هویت، یکی از پرطرفدارترین صرافی‌های ایرانی در بین علاقه‌مندان به بازار رمزارزها در ایران است. ولی دلایل محبوبیت دیگری چون دارا بودن نسخه‌ی موبایل، طرح‌های ویژه‌ی کارمزد برای سطوح مختلف از کاربران، داشتن حساب کاربری مجزا برای شرکت‌ها با کارمزد مناسب را نیز داراست. ولی عیب اصلی آن کارمزد بالایی است که از معاملات در بازه‌ی 30 روزه دریافت می‌کند.

نوبیتکس

2- والکس

والکس دومین صرافی معتبر ایرانی است که از همکاری مشترک دانشجویان دانشگاه تهران و شریف راه‌اندازی شده‌است. از مزایای شاخص این صرافی دارا بودن اپلیکیشن موبایل، طرح‌های ویژه تخفیف کارمزد و امکان سفارش‌گذاری خارج از قیمت لحظه‌ای می‌باشد. اما معایبی همچون کارمزد بالا (2/0 تا 4/0 درصد)، محدودیت معامله‌ی تمام رمزارزها (تنها معامله‌ی 6 رمزارز را پشتیبانی می‌کند.) و برای تعیین کارمزد کاربر سابقه‌ی 3 ماهه معاملات را در نظر می‌گیرد.

3-تبدیل

یکی از صرافی‌های خوب ایرانی که به تازگی نیز کار خود را شروع کرده است، صرافی تبدیل می‌باشد. از ویژگی‌های خوب و منحصر به فرد این صرافی می‌توان به فراهم کردن نقل و انتقال رمزارز با صرافی بایننس بدون دریافت کارمزد اضافی و استفاده از ابزارهای حرفه‌ای معاملاتی مانند استاپ لاس (گذاشتن حد ضرر در معامله‌ی باز) است. در این صرافی کارمزد معاملات به صورت درصدی از معامله و از ارزی که دریافت می‌کنید، اخذ می‌شود. (بطور مثال اگر شما خریدار یک ارز دیجیتال باشید، کارمزد شما از رمزارزی که دریافت می‌کنید کسر می‌شود؛ و چنانچه فروشنده یک ارز دیجیتال باشید کارمزد شما از ریالی که دریافت می‌کنید، کسر خواهد شد.) در این صرافی کارمزد معاملاتی که یک طرف آن‌ها ریال باشد برحسب میزان حجم معاملات دو ماه گذشته کاربر به‌صورت پله‌ای محاسبه می‌شود که میزان آن معمولاً در بازه 15/0- 4/0 درصد است. اما در خصوص کارمزد معاملات ارزهای دیجیتال در بازارهای غیر ریالی که جفت ارزهای دیجیتال موردمعامله است و ریال دریافت یا پرداخت نمی‌شود، مبلغ کارمزد ثابت و 2/0 درصد است.

4- اکسیر

صرافی اکسیر در رده‌ی چهارم صرافی‌های ارز دیجیتال ایرانی از نظر محبوبیت و اعتبار قرار دارد. از نقاط قوت اکسیر، اختصاص کارمزد به تناسب فعالیت کاربران در پنج سطح است که برای افراد مبتدی میزان این کارمزد 25/0 درصد در نظر گرفته می‌شود. جذاب‌ترین ویژگی این صرافی استفاده از سرویس‌های کیف پول شرکت آمازون است که از لحاظ امنیتی دسترسی چند لایه و محافظت شده دارند. از نقاط ضعف این صرافی عدم قابلیت معامله تمامی رمزارزها و تنها پشتیبانی از ۱۲ ارز دیجیتال برتر است.

5- اکسکوینو

اکسکوینو در رتبه‌ی پنجم صرافی‌های ارز دیجیتال ایرانی قرار دارد و دارای مجوز سازماندهی ارشاد می‌باشد. از ویژگی‌های برتر آن می‌توان به قابلیت معامله تمامی رمزارزها، کارمزد ثابت و دارا بودن اپلیکشن موبایلی اشاره کرد. حداکثر میزان تراکنش در این سایت 50 میلیون تومان در روز است که می‌توانید با ارسال تصویر قبض آب یا برق محل سکونت خود و تکمیل مراحل احراز هویت این میزان را به 100 میلیون تومان در روز افزایش دهید. اکسکوینو به تازگی طرح ویژه تخفیف 50 درصدی را برای کاربرانی که به جای تتر از استیبل کوین از اکسکوین استفاده کنند، فراهم کرده است.

مقایسه صرافی های ارز دیجیتال خارجی

1-صرافی بایننس (Binance)

صرافی بایننس یک صرافی چینی است که در سال ۲۰۱۷ توسط دو سرمایه‌دار چینی تاسیس شد. بایننس درحال حاضر به عنوان بزرگترین صرافی ارز دیجیتال دنیا از نظر حجم معاملات شناخته می‌شود .بایننس یک صرافی کریپتو به کریپتو است. بدین معنی که کاربران فقط می‌توانند از آن برای معاملات ارزهای دیجیتال استفاده کنند. اگر شما تاکنون ارز دیجیتالی نداشتید، قبل از شروع معامله در صرافی بایننس، لازم است که ابتدا ارز دیجیتال خود را از صرافی‌های آنلاین دیگر خریداری کنید و سپس توسط آدرس عمومی کیف پول خود آن را به صرافی بایننس منتقل کنید. اکنون قادر خواهید بود تا از معامله با بیش از ۲۰۰ کوین و توکن مختلف در صرافی بایننس استفاده کنید. کارمزد صرافی بایننس در سطوح مختلف کاربری متفاوت است. بطور مثال افرادی که حجم معاملات ماهانه‌شان به زیر ۵۰ بیت کوین می‌رسد، برای هر معامله 1/0 درصد از مبلغ معامله را به عنوان کارمزد پرداخت می‌کنند و اگر در معاملاتشان از ارز دیجیتال خود صرافی با نام بایننس کوین (BNB)، استفاده کنند، کارمزد گذاشتن حد ضرر در کوینکس می‌تواند تا ۲۵ درصد کاهش یابد. بایننس برای واریز و شارژ حساب کارمزدی دریافت نمی‌کند اما برداشت‌ها از این صرافی دارای کارمزد هستند که نسبت به نوع ارز دیجیتال متغیر است.

2- صرافی کوین بیس (Coinbase)

معروف‌ترین و صرافی ارز دیجیتال در ایالات متحده، کوین بیس است. کوین‌بیس علاوه‌ بر یک صرافی ارز دیجیتال، یک کیف‌پول رمزارزی هم می‌باشد که امکان ذخیره‌ی ارزهای دیجیتال در آن میسر است. کوین‌بیس در حال حاضر معاملات ۳۲ کشور در سراسر جهان، با بیشتر از چهار میلیون کاربر فعال، پشتیبانی می‌کند و مدعی است تا پنج سال دیگر تعداد کاربرانی که به آن می‌پیوندند به یک میلیارد نفر برسد. کوین بیس روی انتقال پول از طریق بانک 49/1 درصد و از طریق کارت‌های اعتباری 99/3 درصد کارمزد برداشت می‌کند. کارمزد گذاشتن حد ضرر در کوینکس معاملات در کوین بیس نیز بر اساس حجم معاملات ماهانه متغیر است. از معایب این صرافی آمریکایی، محدود بودن تعداد ارزهای دیجیتال قابل خرید و فروش است در این صرافی شما می‌توانید تنها (XRP, EOS, XLM, ETC ZEC, ZRX, REP, BAT, LINK, DAI, USDC, ETH BCH, LTC, BTC,) را معامله کنید. از مزایای خوب کوین بیس همانند بایننس حجم نقدینگی در گردش این صرافی است که امکان خرید و فروش فوری را فراهم می‌کند.

3- کوینکس (Coinex)

این صرافی به دلیل تحریم‌های بین‌المللی علیه ایران و امکان بلوکه شدن حساب و سرمایه، بهترین گزینه برای افراد در داخل ایران است. کوینکس یکی از اولین استقبال کنندگان از ارزهای رمزنگاری شده با تجربه‌ی بین‌المللی بالا است. شرکت صرافی کوینکس در کشور هنگ‌کنگ تاسیس شده است و در حال حاضر به بیش از ۱۰۰ کشور جهان سرویس‌های خود را ارائه می‌دهد. از مزایای کوینکس می‌توان به دریافت حق کمیسیون پایین در صورت ترید کردن به عنوان یک معامله‌‌گر، فراهم‌کردن شرایط VIP برای به صفر رساندن کمیسیون، تأثیرپذیری کم نسبت به ربات‌ها و نهنگ‌ها، عدم دریافت کارمزد برای برخی رمزارزها مانند بیت‌کوین کش اشاره کرد. ولی مهم‌ترین مشکل این صرافی حرفه‌ای، عدم پشتیبانی از ارزهای فیات است. که افراد را به خرید رمزارز از صرافی‌های دیگر و انتقال آن به این صرافی وادار می‌کند. البته عیب دیگر آن نیز الزام کردن کاربران به رعایت حداقل میزان سپرده و برداشت است.

صرافی ایرانی یا خارجی؟

پاسخ به این سوال می‌تواند به فراخور سلیقه و شرایط هر فرد متفاوت باشد اما این نکته که کدام یک برای کاربران ایرانی به واقع مفید هستند و مردم می‌توانند بی دغدغه به آنها اعتماد کنند، شاید پاسخ درست به این سوال باشد. در ادامه به بررسی دلایل برتری هر یک از این صرافی‌ها می‌پردازیم.

1- تسلط به زبان انگلیسی

شاید یکی از دلایل مهم تمایل افراد به صرافی‌های ایرانی ارز دیجیتال، عدم تسلط به زبان انگلیسی باشد که هنگام ثبت نام و ارتباط با پشتیبانی صرافی (در صورت بروز مشکل) کار را برایشان دشوار می‌کند. بنابراین پیشنهاد می‌شود چنانچه در انگلیسی ضعف دارید حتما از صرافی‌های ایرانی استفاده کنید.

2-واریز و برداشت ریالی

یکی از مزیت‌های اصلی صرافی‌های ایرانی واریز و برداشت ریالی است که کارمزد تبدیل ارز و مشکلات پرداخت ناشی از تحریم‌های بین‌المللی مانند پی پل، مسترکارت را ندارند و به آسانی می‌توان از طریق درگاه‌های بانکی ایرانی واریز و برداشت نمود. اما صرافی‌های معتبر خارجی با وجود این مشکلات به دلیل شفافیت مالی بیشتر قابل اعتمادتر هستند.

3-پشتیبانی و رسیدگی به شکایات

یکی از مزایای صرافی‌های ایرانی دسترسی آسان‌تر به پشتیبانی صرافی و رسیدگی به مشکلات و شکایات کاربران است که هم به صورت آنلاین و هم به صورت تلفنی امکان‌پذیر است. اما در بهترین و کم هزینه‌ترین حالت ممکن بتوان از طریق ایمیل یا شبکه‌های اجتماعی با پشتیبانی صرافی‌های خارجی در ارتباط بود.

کلام پایانی

در این مقاله با بهترین صرافی ارز دیجیتال در ایران و جهان آشنا شدید. اگرچه صرافی‌های معتبر دیگری نیز در ایران و جهان وجود دارند و ممکن است شما از آن‌ها برای خرید و فروش ارز دیجیتال استفاده کنید اما 8 صرافی معرفی شده در این مقاله جزو بهترین صرافی های ارز دیجیتال از نظر شفافیت مالی و امنیت تراکنش‌ها هستند و شما به راحتی می‌توانید به آن‌ها برای خرید و فروش ارز دیجیتال اطمینان کنید.

قیمت ماشه (Trigger Price) چیست و چگونه تعیین می شود؟

قیمت ماشه (Trigger Price) چیست؟

قیمت ماشه یا ترایگر پرایس همان سطح قیمتی است که معامله گر می خواهد توقف ضرر او در آن اجرا شود. گفتیم که به آن قیمت حد ضرر نیز گفته می شود که معمولاً به عنوان درصد قیمت خرید یا فروش معامله گر محاسبه می شود.

برخی از سیستم عامل های معاملاتی به معامله گر اجازه می دهند این قیمت را به صورت درصدی تنظیم کنند (10٪ در مثال بالا) ، در حالی که برخی دیگر از سیستم عامل های معاملاتی به کاربران امکان می دهند رقم دقیق قیمت را وارد کنند (180 دلار در مثال بالا).

با استفاده از قیمت ماشه (Trigger Price)، کاربران نیازی به مراقبت از بازار در تمام مدت و اختصاص تمام زمان خود به نظارت بازار ندارند، در عوض، آنها می توانند پیش نویس سفارشات خود را برای فروش یا خرید در زمان معین انجام دهند که این امر به سودآوری و جلوگیری از ضرر کمک شایانی می کند.

قیمت ماشه (Trigger Price) چیست؟

در کنار سفارشات معمول مانند خرید فروش که توسط هر معامله گر در بازارهای مالی استفاده می شود، ثبت سفارشاتی مانند سفارش توقف ضرر (Stop-loss Order) نیز می تواند به سهولت انجام معاملات کمک کند.

سفارش توقف ضرر برای محدود کردن ضرر سرمایه گذار در موقعیت های خاص طراحی شده است. معامله گران با تنظیم یک قیمت ماشه (Trigger Price) در سفارش، از ضرر بیشتر جلوگیری می کنند. البته نوسانات قیمت کوتاه مدت می تواند قیمت ماشه را فعال کند و فروش غیر ضروری را فعال کند.

سفارش توقف ضرر (Stop-loss Order) چیست؟

منظور از دستور یا سفارش توقف ضرر این است که معامله گر از طریق بستر معاملاتی خود دستورالعمل هایی را ارائه می دهد که وقتی قیمت به یک سطح از پیش تعیین شده می رسد یا پایین تر از آن می رود، سیستم باید دارایی او را به طور خودکار بفروشد. در موقعیت های شورت (Short) (وقتی سود خود را از کاهش قیمت بدست می آورید) ، با افزایش قیمت در سطح از پیش تعیین شده، Stop-Loss فعال می شود.

سطح از پیش تعیین شده می تواند یک قیمت یا یک رقم درصدی باشد. اگر رقم قیمت باشد ، قیمتی است که کاربر می خواهد توقف ضرر او اجرا شود. اگر این رقم درصدی باشد، از درصد ارزش خرید یا فروش معامله گر در آن معامله محاسبه می شود.

بیایید یک مثال سریع برای این مفهوم ببینیم. یک معامله گر ارز دیجیتال X را به قیمت 200 دلار خریده است گذاشتن حد ضرر در کوینکس و دوست دارد بیش از 10٪ این مبلغ را از دست ندهد. 10 درصد 200 دلار 20 دلار می شود. معامله گر این ده درصد که معادل ۲۰ دلار است را از قیمت خرید 200 دلار کم می کند و عدد ۱۸۰ دلار به دست می آید. این بدان معناست که اگر قیمت آن ارز دیجیتال به 180 دلار برسد، معامله گر باید ارز دیجیتال خود را بفروشد. این قیمت حد ضرر یا توقف ضرر معامله گر در این معامله خواهد بود.

تفاوت بین stop-Loss و stop-limit چیست؟

تصور کنید یک معامله گر ارز دیجیتال X را دوباره به قیمت 200 دلار خریداری کرده است. هنگامی که معامله گر یک سفارش حد ضرر و زیان با قیمت 180 دلار (Stop Loss) تنظیم می کند، به سادگی گذاشتن حد ضرر در کوینکس این مفهوم را می رساند که به کارگزار خود می گوید: «اگر می بینید کسی این ارز دیجیتال را با قیمت 180 دلار معامله کرده است، ارز دیجیتال x من را بفروشید».

حال ببینیم Stop-Limit چگونه معنای متفاوتی ایجاد می کند؟

در اصل استاپ لیمیت ترکیبی از یک دستور Stop-Loss و یک حد مجاز است. به زبان ساده، استاپ لیمیت گویای این عبارت است که «اگر می بینید کسی ارز دیجیتال x را با قیمت 180 دلار معامله کرده است، این ارز دیجیتال را از سبد من بفروشید، اما هرگز آن را پایین تر از 160 دلار نفروشید».

Stop-Loss و Stop-Limit می تواند به صورت درصد (از قیمت خرید) و به عنوان یک قیمت دقیق تنظیم شود. این گزینه به کارگزار بستگی دارد ، هیچ استانداردی برای این کار وجود ندارد. کارگزاری ها برای سرمایه گذاران حرفه ای یا معامله گران با تجربه معمولاً امکان تنظیم قیمت های دقیق را فراهم می کنند.

چه زمانی از Stop-Loss استفاده می شود؟

موارد بسیاری وجود دارد که کاربران بهتر است و توصیه می شود که از یک دستور توقف ضرر یا حد ضرر استفاده کنند. اما از کجا بدانیم که این همان زمانی است که باید از آن استفاده کرد؟ ابتدا باید بدانیم که هدف اصلی تعیین حد ضرر چیست: نجات معامله گر از ضررهای بزرگ.

به عنوان یک قاعده کلی باید به خاطر داشت که همه معامله گران به جز سرمایه گذارانی که به صورت بلند مدت معامله و سرمایه گذاری می کنند، بهتر است از این تکنیک استفاده کنند. این گذاشتن حد ضرر در کوینکس یک تکنیک بسیار مناسب معاملاتی است. سرمایه گذاران بلند مدت معمولا از حد ضرر استفاده نمی کنند زیرا در بلند مدت نوسانات کوتاه مدتی آنها را آزار نمی دهد و تصمیمات خرید یا فروش خود را در بازه ی طولانی تری تنظیم می کنند.

به کارگیری این تکنیک همچنین به نوع دارایی ای که معامله گر با آن سروکار دارد نیز بستگی دارد (مانند فارکس، سهام و ارز دیجیتال). به طور مثال حد ضرر و زیان با سهولت بیشتری می تواند در بازار سهام نسبت به اوراق قرضه ایجاد شود.

مزایای استفاده از سفارش Stop-Loss و قیمت ماشه (Trigger Price)

مهمترین مزیت سفارش توقف ضرر این است که اجرای آن هزینه ای ندارد. کارمزد عادی و معمول کاربر تنها پس از رسیدن به قیمت ماشه و فروش سهام باید شارژ شود و از او دریافت می شود.

یک مزیت دیگر در سفارش توقف ضرر این است که اجازه می دهد تصمیم گیری معامله گر در خصوص خرید و فروش از هرگونه تأثیر عاطفی آزاد و جدا باشد. مردم تمایل دارند عاشق سهام یا ارز دیجیتال خود شوند. به عنوان مثال، آنها ممکن است این باور غلط را همیشه در ذهن داشته باشند که اگر فرصت سرمایه گذاری در دارایی دیگری را به خود بدهند قطعا پشیمان خواهند شد یا دوباره به دارایی قبلی خود باز خواهند گشت. اما در واقعیت، این تاخیر در تصمیم گیری ممکن است فقط باعث افزایش ضرر شود.

صرف نظر از اینکه معامله گر از چه نوع سرمایه گذاری باشد، باید بتواند به راحتی دلیل خرید و نگهداری دارایی خود را تشخیص دهد. معیارهای یک سرمایه گذار کوتاه مدت با معیارهای یک سرمایه گذار بلند مدت متفاوت خواهد بود، که این ها نیز با معیارهای یک معامله گر روزانه متفاوت هستند. مهم نیست که چه استراتژی ای انتخاب شده است، استراتژی فقط در صورتی جواب می دهد که معامله گر به استراتژی پایبند باشد. بنابراین ، اگر یک سرمایه گذار سخت گیر در خرید و نگهداری یک دارایی باشد ، سفارشات حد ضرر و زیان و قیمت ماشه او در این مرحله بی فایده است. اما در پایان، اگر قرار است یک سرمایه گذار در مسیر خود موفق باشد ، باید از استراتژی خود اطمینان کامل داشته باشد. این به این معنی است که برنامه و استراتژی خود را ادامه دهد. مزیت سفارشات حد ضرر این است که آنها می توانند به کاربر کمک کنند تا در مسیر خود باشد و مانع از مداخله احساسات او شود.

سرانجام، مهم است که درک کنیم تعیین سفارشات ضرر و زیان و قیمت ماشه تضمین نمی کند که در بازارهای مالی درآمد کسب کنیم. معامله گر هنوز هم باید علاوه بر استفاده از این تکنیک، تصمیمات هوشمندانه در مورد سرمایه گذاری بگیرد. اگر این کار را نکند ، به همان اندازه که این تکنیک ضرر او را متوقف می کند، از راه دیگری ضرر خواهد کرد (فقط با سرعت بسیار کندتر).

سفارشات توقف ضرر و زیان به طور سنتی به عنوان راهی برای جلوگیری از ضرر در نظر گرفته می شود. با این حال ، استفاده دیگر از این ابزار، قفل کردن سود است. در این حالت، گاهی اوقات از دستورات توقف ضرر به عنوان ” trailing stop” یا توقف عقب افتادن یاد می شود. در اینجا ، سفارش ضرر و زیان در درصدی کمتر از قیمت فعلی بازار تنظیم می شود (نه قیمتی که آن را خریداری کرده اید). قیمت توقف ضرر با نوسان قیمت دارایی تنظیم می شود و تغییر می کند (چون به صورت درصدی تنظیم می شود). مهم است که به خاطر داشته باشید که اگر ارزش یک دارایی صعود کند، یک سود بالقوه به دست می آید. اما کاربر هنوز تا وقتی که دارایی را بفروشد پول نقد را در دست ندارد. استفاده از یک trailing stop به معامله گر اجازه می دهد تا سود او ادامه یابد، در حالی که در عین حال، حداقل سود واقعی تحقق یافته را نیز تضمین می کند.

در ادامه برای درک بهتر این مثال را در نظر بگیرید: فرض کنید معامله گر یک دستور trailing stop برای 10٪ زیر قیمت فعلی تعیین کرده است و دراریی او در طی یک ماه به 30 دلار افزایش می یابد. سفارش trailing stop در هر سهم 27 دلار (30 دلار – (٪10* ۳۰دلار)) = 27 دلار قفل می شود. از آنجا که این پایین ترین قیمتی است که دارایی در آن فروخته می شود ، حتی اگر دارایی یک افت غیر منتظره داشته باشد، معامله گر ضرر نمی کند.

البته ، به خاطر داشته باشید که دستور ضرر و زیان همچنان یک سفارش در بازار است و به سادگی در حالت خاموش باقی می ماند و فقط با رسیدن به قیمت ماشه فعال می شود. بنابراین ، ممکن است قیمتی که فروش معامله گر در آن انجام می شود کمی متفاوت از قیمت ماشه تعیین شده باشد.

قیمت ماشه (Trigger Price) چیست؟

معایب سفارشات توقف ضرر

گفتیم که یک مزیت سفارش توقف ضرر این است که معامله گر نیازی به نظارت بر عملکرد روزانه دارایی خود ندارد. این راحتی به خصوص هنگامی که معامله گر در تعطیلات به سر می برد یا در شرایطی است که مانع نظارت بر دارایی خود برای مدت طولانی می شود، بسیار مفید است. اما عیب اصلی این ویژگی این است که نوسان کوتاه مدت قیمت سهام می تواند حد ضرر را فعال کند. نکته کلیدی حل این مشکل، انتخاب درصدی حد ضرر است که به سهام اجازه می دهد روز به روز نوسان داشته باشد و در عین حال از خطر نزول هرچه بیشتر جلوگیری می کند. تعیین سفارش توقف ضرر 5٪ در دارایی هایی که سابقه نوسان 10٪ یا بیشتر در یک هفته را داشته باشد ممکن است بهترین استراتژی نباشد و به احتمال زیاد معامله گر در کارمزد دریافت شده حاصل از اجرای سفارش توقف ضرر، ضرر خواهد کرد.

هیچ قانون درست و سریعی برای تعیین حد ضرر وجود ندارد. تعیین این عدد کاملا به سبک سرمایه گذاری فردی هر معامله گر بستگی دارد. یک معامله گر فعال ممکن است از حد ضرر 5٪ استفاده کند ، در حالی که یک سرمایه گذار بلند مدت ممکن است 15٪ یا بیشتر را انتخاب کند.

یکی دیگر از معایب این روش که باید بدانید این است که هنگامی که دارایی به قیمت ماشه خود رسید، سفارش توقف ضرر به یک سفارش باز تبدیل می شود. بنابراین ممکن است قیمتی که دارایی در آن فروخته می شود بسیار متفاوت از قیمت ماشه که توسط معامله گر تعیین شده، باشد. این واقعیت به ویژه در یک بازار پر سرعت و پر نوسان مانند ارزهای دیجیتال که قیمت دارایی ها می تواند به سرعت تغییر کند، صادق و در عین حال پر ریسک است.

محدودیت دیگر در مورد سفارش توقف ضرر این است که بسیاری از کارگزاران به معامله گران اجازه نمی دهند در برخی از اوراق بهادار مانند سهام تابلوی OTC سفارش توقف ضرر ایجاد کنند.

علاوه بر موارد گفته شده، سفارشات توقف ضرر محدود خطرات بالقوه بیشتری نیز دارند که معامله گران باید با توجه به هر دارایی و میزان نوسان و دامنه تغییرات آن، نسبت به تنظیم یا عدم تنظیم قیمت ماشه، تصمیم درستی اتخاذ کنند.

شرح پارامترها

قیمت ماشه / ماشه (Trigger Price/ Trigger): هنگامی که آخرین قیمت معامله شده به Trigger Price/ Trigger رسید ، سفارش از پیش تعیین شده اجرا می شود.

قیمت سفارش (Order price): قیمتی که کاربران برای قرارداد خرید و فروش وارد می کنند. هنگامی که آخرین قیمت معامله شده به Trigger رسید ، سیستم به طور خودکار سفارش را در Order Price از پیش تعیین شده در دفتر سفارشات انجام می دهد.

مبلغ قرارداد (Contracts Amount): مقدار یا حجمی که کاربران برای فروش / خرید قراردادها وارد می کنند. هنگامی که آخرین قیمت معامله شده به Trigger رسید، سیستم بطور خودکار سفارش این حجم از قراردادهای از پیش تعیین شده را در دفتر سفارش ثبت می کند.

اکنون با یک مثال مفهوم پارامترها را روشن می کنیم:

یک کاربر دارای 100 عدد قرارداد سه ماهه ارز دیجیتالی با موقعیت Long، با متوسط قیمت موقعیت باز 12000 USD است. او فکر می کند حمایت مهم و کلیدی نزدیک به 10000 دلار باشد. اگر قیمت به زیر 10000 دلار برسد ، افت زیادی خواهد داشت. برای جلوگیری از ضرر و زیان بیشتر ، کاربر می تواند از تکنیک Trigger Order برای جلوگیری از ضرر استفاده کند.

حال با جزییات ببینیم این روش چگونه پیاده سازی می شود:

متد سفارش شماره ۱: انتخاب ” Trigger order ” تعیین قیمت ماشه 10000 دلار ، و برنامه ریزی برای فروش 100 عدد قرارداد برای موقعیت Long (تعداد قرارداد) با 9980 دلار (قیمت سفارش) ، پس از وارد کردن اعداد، مرحله بعد کلیک کردن روی ” Close Long”برای ثبت سفارش. هنگامی که آخرین قیمت معامله شده به 10000 دلار برسد ، سیستم سفارش Trigger را اجرا می کند و آن را با قیمت 9980USD ، یعنی سفارش Limit Order به بازار می فروشد.

قیمت ماشه (Trigger Price) چیست؟

قیمت ماشه (Trigger Price) چیست؟

متد سفارش شماره ۲: انتخاب ” trigger order” ، تعیین قیمت ماشه 10000 دلار و انتخاب سطح قیمت مورد نظر از میان 5 قیمت برتر (top 5 optimal BBO price) یا 20 قیمت برتر (top 20 optimal BBO price) و سپس کلیک بر روی گزینه “Close Long “و سپس منعقد کردن قرارداد. وقتی آخرین قیمت معامله شده به 10000USD رسید ، سیستم سفارش Trigger را اجرا می کند و در اسرع وقت با قیمت BBO انتخاب شده سریع معامله می کند تا قیمت بازار را از دست ندهد.

قیمت ماشه (Trigger Price) چیست؟

چگونگی بررسی وضعیت سفارش

پس از تنظیم و بستن قرار دادن سفارش ماشه (Trigger Order)، کاربر می تواند سفارش را در بخش “” Open Orders – Trigger Orders پیدا کند تا وضعیت سفارش را بررسی کند.

نکات مهم

1. هنگامی که قراردادهای مورد نظر در مرحله تحویل ، تسویه حساب یا تعلیق قرار دارند ، کاربران نمی توانند سفارشات ماشه را راه اندازی کنند ، این بدان معنی است که عملکرد سفارش ماشه فقط برای قراردادهای وضعیت معامله (trading-status) موجود است.
2. برای سفارشات ماشه محدودیت سفارش وجود دارد. هنگام عبور از حد سفارش آن نوع قرارداد ، کاربران نمی توانند سفارشات ماشه را چندین بار برای یک نوع قرارداد ثبت کنند.
3. هنگامی که آخرین قیمت معامله شده به “Trigger” رسید، سفارش از پیش تعیین شده اجرا می شود. اما اگر قیمت سفارش از پیش تعیین شده در محدوده قیمت نباشد (یعنی کاربران یک قیمت خرید بالاتر از بالاترین قیمت خرید یا یک قیمت فروش پایین تر از پایین ترین قیمت فروش تعیین کنند)، در این صورت ، سفارش ماشه شکست می خورد .
4. ممکن است سفارشات ترایگر به دلیل نوسانات شدید ، محدودیت قیمت ، محدودیت موقعیت ، حاشیه ناکافی ، نبود موقعیت کافی برای بستن قرارداد، وضعیت غیر عادی ، مشکلات شبکه یا سایر مشکلات سیستم فعال نشود.
۵. قبل از اینکه سفارش فعال شود و تا زمانی که سفارش ماشه در موقعیت های باز / بسته شدن با قیمت و مقدار سفارش از پیش تعیین شده آغاز شود حاشیه یا موقعیت های دیگر مسدود نمی شوند.
۶. هنگامی که سفارش ماشه فعال شد ، به سفارش محدود منتقل می شود و در سفارش دفتر کل با قیمت از پیش تعیین شده توسط کاربر قرار می گیرد.

لطفا توجه داشته باشید که امکان انجام موفقیت آمیز سفارش ماشه، کاملا بستگی به شرایط بازار در آن زمان دارد که آیا می توان در آن موقعیت سفارش را با موفقیت انجام داد یا خیر.

نسبت ریسک به ریوارد چیست و چگونه می توان از آن در معاملات استفاده کرد؟

نسبت ریسک به ریوارد

از نسبت ریسک به ریوارد برای تعیین حد ضرر و سود معاملات استفاده گذاشتن حد ضرر در کوینکس می کنند. معامله گران می توانند در هنگام تصمیم گیری برای خرید یک ارز رمزنگاری از آن کمک بگیرند. نسبت ریسک به ریوارد یعنی این که سرمایه گذار برای رسیدن به سود مورد نظر خود حاضر است چقدر ریسک کند.

معامله گران و سرمایه گذاران ماهر حدهای ضرر و زیان خود را با دقت زیاد انتخاب می کنند. آنها به دنبال بیشترین سود و کمترین ضرر هستند.

چه از استراتژی معاملات روزانه استفاده می کنید یا معاملات بر اساس نوسان، چندین مفهوم مهم در مورد ریسک وجود دارند که باید با آنها آشنا شوید. این مفاهیم اساس درک شما از بازار را تشکیل می دهند و پایه ای برای هدایت فعالیت های معاملاتی و سرمایه گذاری شما خواهند بود. در غیر این صورت، شما قادر به محافظت و رشد سبد معاملاتی خود نخواهید بود.

حال این سوالات پیش می آیند که برای رسیدن به سود احتمالی حاضرید چقدر ریسک کنید؟ چگونه سود احتمالی با ضرر احتمالی مقایسه می شود؟ به عبارت دیگر، نسبت ریسک به ریوارد شما چقدر است؟

در این مطلب، در مورد نحوه محاسبه نسبت ریسک به ریوارد در معاملات بحث خواهیم کرد.

نسبت ریسک به ریوارد چیست؟

نسبت ریسک به ریوارد مقدار ریسک احتمالی یک معامله گر برای رسیدن به سود مورد نظر را محاسبه می کند. به عبارت دیگر، این نسبت نشان می دهد که سود احتمالی شما برای ریسک پذیری هر یک دلار در یک سرمایه گذاری چه مقدار است.

ریسک به معنی تفاوت بین قیمت یک ارز و حد ضرر آن و ریوارد به معنی تفاوت بین قیمت یک ارز و حد سود آن است. طبق فرمول های زیر می توان آنها را محاسبه کرد:

حد ضرر- قیمت ارز= ریسک

حد سود – قیمت ارز = ریوارد

محاسبه نسبت ریسک به ریوارد به خودی خود بسیار ساده است. شما حداکثر ریسک خود را بر سود خالص مورد نظر تقسیم می کنید. اما چطور این کار را می توان انجام داد؟ ابتدا بررسی کنید که در کجا می خواهید وارد معامله شوید. سپس تصمیم بگیرید که در کجا می خواهید سود بدست بیاورید(در صورتی که معامله موفقیت آمیز باشد) و کجا می خواهید حد ضرر خود را قرار دهید (در صورتی که معامله ضرر داشته باشد). اگر می خواهید ریسک خود را به درستی مدیریت کنید توجه به نکات گفته شده خیلی مهم است. معامله گران ماهر قبل از ورود به یک معامله سودهای مورد نظر و همچنین حد ضرر و توقف خود را تعیین می کنند.

اکنون، شما نقاط ورود و خروج خود را تعیین کرده اید، به این معنی که می توانید نسبت ریسک به ریوارد خود را محاسبه کنید. این کار را می توانید با تقسیم ریسک احتمالی خود بر سود احتمالی انجام دهید. هرچه این نسبت پایین تر باشد، سود احتمالی برای هر”واحد” ریسک بیشتر خواهد بود. اجازه دهید تا این را به صورت عملی بررسی کنیم.

نحوه محاسبه ریسک به ریوارد

فرض کنیم که شما می خواهید که وارد یک موقعیت خرید برای بیت کوین شوید. شما تجزیه و تحلیل خود را انجام می دهید و تعیین می کنید که سود شما از قیمت زمان ورود 15 درصد خواهد بود. ضمنا، این سوال به ذهن شما خطور می کند که نقطه ضرر معامله را در کجا باید قرار داد؟ اینجاست که باید حد ضرر و توقف خود را مشخص کنید. در این حالت، شما تصمیم می گیرید که نقطه ضررتان 5 درصد با نقطه ورود فاصله داشته باشد.

شایان ذکر است که این درصدها نباید به صورت تصادفی انتخاب شوند. بلکه شما باید آنها را براساس تجزیه و تحلیل خود از بازارها، سود مورد نظر و حد ضرر و توقف خود تعیین کنید. شاخص های تحلیل تکنیکال می توانند در تعیین حد ضرر و توقف خیلی مفید باشند.

بنابراین، سود مورد نظر شما 15 درصد و زیان احتمالی 5 درصد است. نسبت ریسک به ریوارد شما چقدر است؟ با تقسیم ضرر بر سود می توان به جواب رسید:

یعنی شما برای هر واحد ریسک، احتمالا سه برابر سود دریافت خواهید کرد. به عبارت دیگر، به ازای هر یک دلار ریسک که می کنید، ممکن است سه برابر سود دریافت کنید. بنابراین، اگر موقعیتی به ارزش 100 دلار داشته باشید، نسبت سود به ضرر احتمالی شما 15 به 5 دلار خواهد بود.

نحوه کاهش این نسبت

برای کاهش این نسبت می توانید حد ضرر و توقف خود را نزدیک تر به نقطه ورود به معامله بگیرید. همانطور که در بالا ذکر شد، نقاط ورود و خروج نباید بر اساس انتخاب تصادفی اعداد باشند. آنها باید براساس تجزیه و تحلیل شما از بازار انتخاب شوند. اگر نسبت ریسک به ریوارد معامله ای بالا باشد، ارزش وارد شدن و تعیین حد ضرر و توقف را ندارد. بهتر است که به دنبال یک موقعیت دیگر با نسبت ریسک به ریوارد مناسب باشید.

توجه داشته باشید که موقعیت هایی با اندازه های مختلف می توانند نسبت ریسک به ریوارد یکسانی داشته باشند. برای مثال، اگر شما موقعیتی به ارزش 10000 دلار داشته باشید، این نسبت 500 به 1500 (این نسبت هنوز 1 به 3 است) خواهد بود. این نسبت فقط در صورتی تغییر می کند که شما موقعیت نسبی هدف و حد ضرر و توقف خود را تغییر دهید.

نسبت ریوارد به ریسک

لازم به ذکر است که بسیاری از معامله گران این محاسبه را برعکس انجام می دهند و در عوض نسبت ریوارد به ریسک را محاسبه می کنند. اما چرا؟ این فقط مربوط به اولویت بندی است. برخی این روش را بهتر و آسان تر درک می کنند. محاسبه این نسبت دقیقا برعکس فرمول نسبت ریسک به ریوارد است. بنابراین، نسبت ریوارد به ریسک شما در مثال بالا 3=5÷ 15 خواهد بود. همان طور که انتظار دارید، نسبت ریوارد به ریسک بالا بهتر از نسبت ریوارد به ریسک پایین است.

ریسک به ریوارد

نمونه ای از معامله با نسبت ریوارد به ریسک 3.28

ریسک در مقابل ریوارد

فرض کنیم که در باغ وحشی هستیم و می خواهیم شرط بندی کنیم. من به شما 1 بیت کوین می دهم، اگر شما به داخل قفس پرندگان بروید و با دستان خود به یک طوطی غذا بدهید.ریسک احتمالی چیست؟ دو حالت وجود دارد. حالت اول: چون شما می خواهید کاری را بکنید که طبق قوانین مجاز به آن نیستید، با برخورد مامور باغ وحش مواجه خواهید شد. حالت دوم، شما موفق به انجام آن می شوید و 1 بیت کوین را دریافت خواهید کرد.

حال گزینه دیگری را پیشنهاد می کنیم. اگر شما با دست خالی به قفس ببر بروید و به آن گوشت خام بدهید، به شما 1.1 بیت کوین داده خواهد شد. ریسک احتمالی در اینجا چیست؟ مطمئنا، مامور باغ وحش با شما برخورد خواهد کرد و مانع این کار خواهد شد. اما این احتمال هم وجود دارد که ببر به شما حمله کند و صدمات جدی به شما وارد کند. از طرفی، مقدار سود شما کمی بیشتر از مورد طوطی است و اگر موفق شوید، بیت کوین دریافتی شما کمی بیشتر از مورد قبلی خواهد شد.

کدام معامله بهتر است؟ از نظر تکنیکال، هر دو معامله بد هستند، چون شما نباید اینگونه بی مقدمه اقدام کنید. البته، ریسک شما در مورد شرط ببر بیشتر خواهد شد، در حالی که سود شما از آن کمی بیشتر از مورد طوطی خواهد بود.

به روشی مشابه، بسیاری از معامله گران به دنبال شروع معامله از جایی هستند که سود بیشتری نسبت به ضرر خود دارند. به این عمل فرصت نامتقارن می گویند (سود احتمالی بیشتر از ضرر احتمالی است).

نرخ برنده شدن

نکته مهم بعدی که باید به آن توجه کرد، نرخ برنده شدن است. این نرخ از تقسیم تعداد معاملات برنده (سود ده) بر تعداد معاملات بازنده (زیان ده) به دست می آید. برای مثال، اگر نرخ برد شما 60 درصد است، در 60 درصد از معاملات (به طور متوسط) سود کسب خواهید کرد. چگونه می توان از این نرخ در مدیریت ریسک استفاده کرد؟

با این وجود، برخی از معامله گران می توانند با نرخ برد بسیار کم سودآوری بالایی داشته باشند. چرا؟ زیرا نسبت ریسک به ریوارد در تنظیمات معاملات شخصی آنها در یک حد مناسب است. اگر آنها تنظیمات خود را با نسبت 1 به 10 انجام دهند، احتمالا در 9 معامله متوالی زیان خواهند کرد و در یک معامله سر به سر (نه سود و نه زیان) خواهند شد. در این صورت، آنها باید از این 10 معامله دو معامله را ببرند تا به سود برسند.

حرف آخر

در این مطلب فهمیدیم که نسبت ریسک به ریوارد چیست و چگونه معامله گران می توانند آن را در برنامه معاملاتی خود بگنجانند. وقتی که صحبت از ریسک پذیری در یک استراتژی مدیریت پول به میان می آید، محاسبه این نسبت ضروری است .

از طرفی، داشتن یک دفتر وقایع روزانه برای ثبت جزئیات معاملات خیلی مهم است. با نوشتن جزئیات معاملات خود می توانید تصویر دقیق تری از عملکرد استراتژی های خود بدست بیاورید. بعلاوه، می توانید از آنها برای دارایی های مختلف و در شرایط مختلف بازار استفاده کنید.

از نسبت ریسک به ریوارد می توان برای اولویت بندی موقعیت های خرید استفاده کرد. در صورتی که معامله گر نسبت به خرید دو یا چند ارز تردید داشته باشد و تمام آنها به لحاظ تکنیکال و فاندامنتال موقعیت های خوبی برای خرید باشند، می تواند به کمک این نسبت یکی از آنها را که ریسک به ریوارد کمتری دارد، انتخاب کند.

ناگفته نماند که نسبت ریسک به ریوارد فقط یک عدد است که براساس پارامترهای احتمالی تعیین شده و این نسبت ملاک صددرصد ورود به یک موقعیت معاملاتی نیست. به طور خلاصه، در بازارها فرصت های مطلوب و ایده آل زیادی را می توان یافت و دلیلی برای ریسک بیشتر برای دستیابی به سود کمتر وجود ندارد. برای سود بردن از یک معامله باید یک برنامه دقیق معاملاتی داشته باشید. این برنامه باید به شما بگوید که دقیقا چه زمانی و در کجا وارد یک موقعیت معاملاتی شوید و هدف ها و حدود ضرر و توقف خود را باید در کجا و تحت چه شرایطی انتخاب کنید.

ریسک فری کردن چیست ؟

فری ریسک کردن در بازار های مالی

در بازار های مالی وقتی پوزیشن ما وارد سود خوبی می شود، ما محل حد ضرر خود را داخل سود می گذاریم تا اگر قیمت برگشت، ما تمامی سود خود را از دست ندهیم.

در ریسک فری کردن باید حد ضرر جدید را کجا بزاریم ؟

اولا باید بدانید که نباید نقطه ریسک فری را خیلی نزدیک و یا خیلی دور قرار دهید و بر اساس استراتژی ای که دارید اقدام به حد ضرر گزاری درست کنید.

کلاسیک: در این نوع از استراتژی و آموزه مالی , ما باید حد ضرر خود را پشت کف ها و قله های به وجود آمده بگزاریم.

عرضه و تقاضا: یکی از مهم ترین بخش های معامله گری , درک محل هایی می باشد که در آنها عرضه و تقاضا شکل میگیرد. وقتی معامله ما وارد سود میشود، ما حد ضرر خود را (به عنوان ریسک فری) پشت محل هایی میگزاریم که در آنها عرضه وتقاضا وجود دارد. برای مثال در یک روند صعودی، گره ها و بیس های معاملاتی ای که در همین روند صعودی وجود دارد، برای ما محل تقاضا می باشد و ما می توانیم حد ضرر جدید خود را پشت این مناطق قرار دهیم.

پرایس اکشن: از آنجایی که یک پرایس کار بر اساس سیگنال بار (signal bar ) و کی بار (key ba r ) (سیگنال بار : کندل بی تصمیمی _ کی بار : کندلی که روند را تایید می کند) وارد معامله می شود حد ضرر جدید خود را به عنوان ریسک فری کردن پشت سیگنال بار و کی بار های جدیدی که در مناطق مهم به وجود می آید می گذارد. برای مثال هنگام بریک از سطوح و الگو ها و یا برخورد به خطوط مهم که موجب ایجاد کندل های تغییر روند می شود، برای ما مهم می باشد.

ایچیموکو: وقتی قیمت وارد فاز سود دهی می شود و ما در جهت درست وارد معامله شده ایم، حد ضرر جدید خود را به عنوان ریسک فری کردن پشت سنکو اسپن B و A می گذاریم (وابسته به شرایط).

نتیجه : ما قوی ترین مناطق را برای اینکه احتمال بدیم قیمت از آن نقطه بر میگردد را به عنوان ریسک فری قرار می دهیم چرا که اگر این سطح از دست برود امیدی به برگشت دوباره قیمت نداریم. همچنین به خاطر بسپارید همیشه عمل ریسک فری را انجام دهید تا سود های به دست آمده خود را از دست ندهید زیرا احتمال ریورس بازار بر اساس یک خبر و یا چیز های متفاوتی وجود دارد.

نقطه ریسک فری نیز باید کمی از محدوده احتمالی برگشت شما دور باشد زیرا گاهی بعد از اینگولف سطح مهم قیمت یک ریورس در جهت مخالف می زند، و این موقعیت خوبی برای بستن دستی معامله در سود می باشد.

مقالات مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برو به دکمه بالا