گزینه های باینری تجارت در افغانستان

تفاوت بین بازار اولیه و بازار ثانویه

شهروندآنلاین 23 خرداد 01

تفاوت بین بازار اولیه و بازار ثانویه

خانم آلنا دوهان که از تاریخ 7 تا 18 ماه مه( 17 تا 28 اردیبهشت 1401)، برای ارزیابی تحریم های آمریکا به ایران سفر کرده بود بعد از اتمام این سفر نظر خود را در. 15.06.2022, اسپوتنیک ایران

خانم دوهان اولين گزارشگر ویژه سازمان ملل است كه بعد از 17 سال به ایران عزیمت نمود. وی توسط شورای حقوق بشر سازمان ملل موظف به بررسی تأثیر اقدامات قهری یک جانبه آمریکا در ایران می باشد.اسپوتنیک – لوپوئن می نویسد: گزارشگر ویژه سازمان ملل، آلنا دوهان در بازگشت از ایران می گوید که اقدامات آمریکایی مانع ارسال دارو به این کشور می شوند.وی طی دوازده روز بازدید خود از ایران، این متخصص سازمان ملل با مقامات دولتی ایران و همچنین نمایندگان سازمان های جامعه مدنی، کارشناسان بهداشت و موسسات مالی دیدار و ملاقات نمود.لوپوئن: تأثیر واقعی تحریم ها بر ایران چیست؟تاثیر این تحریم ها در ایران با سایر کشورهای دیگر تحت تحریم که من از آنها بازدید کردم، همچون زیمبابوه یا ونزوئلا، متفاوت بود. برای مثال، ایران دارای یک سیستم بهداشتی و آموزشی نسبتاً توسعه یافته است. به همین دلیل است که در این زمینه این کشور مانند ونزوئلا متحمل تاثیر بسیار زیاد تحریم ها نشده است. ازسویی ایران از نظر تولید داخلی مواد غذایی نیز خودکفا است، به همین دلیل است که من بعنوان مثال افرادی را در ایران ندیدم که مثلاً فقط یک بار در روز غذا بخورند. با این حال تاثیرات فراوانی را بواسطه تحریم ها بر زندگی ایرانیان، از جهات مختلف مشاهده نمودم.لوپوئن: تاثیر تحریم ها بر ایرانیان چگونه است؟تاثیر اول اقتصادی است، زیرا ایران امکان انجام فعالیت تجاری را ندارد. وضعیت اقتصادی کشور به خصوص برای افراد شاغل در مقوله تجارت خارجی بد شده است. بنابراین، همه کارکنان شرکت های دارای سرمایه گذاری خارجی تحت تاثیر قرار گرفته اند.لذا برخی از صنایع مجبور شده اند تعداد کارکنان خود را تا ده برابر کمتر کنند. از جمله در بخش صنایع دستی که قبلاً محصولات زیادی به خارج از کشور صادر می کرد و ارتباطی به مقوله نفت یا دولت ندارد.این مشاغل اغلب مشاغل خانوادگی کوچک پنج تا بیست نفری هستند که اکنون فقط یک نفر را استخدام می کنند. به همین ترتیب، بسیاری از مترجمان شغل خود را از دست داده اند، زیرا گردشگری در این کشور به همراه تجارت متوقف شده است.لوپوئن: آیا این تحریم ها بر زندگی روزمره ایرانیان تأثیر گذاشته است؟بله و من برای شما مثال های مشخصی می زنم. قبل از هر چیز وقتی از زندگی مردم صحبت می کنیم باید این را در نظر بگیریم که بسیاری از مردم تحت تاثیر شرایط اقتصادی هستند. بنابراین فقرا به زیر خط فقر سقوط می کنند. وضعیت بسیاری از طبقه متوسط جامعه بدتر شده است.خیلی از مردم قبلاً از امکانات پرداخت پول به مؤسسات خصوصی برای دریافت خدمات بهداشتی و آموزشی بهتر برای فرزندان خود برخوردار بودند. اما با بدتر شدن وضعیت اقتصادی، دستمزد آنها به حدی کاهش یافته است که اکنون از خدمات عمومی استفاده می کنند.بدلیل این وضعیت، حجم کاری بیمارستان های دولتی به طور قابل توجهی افزایش یافته است. شما ده هزار پناهنده اضافی را که روزانه ایران پذیرای آنهاست به این امر اضافه کنید و متوجه خواهید شد که یک فشار باورنکردنی بر بیمارستان ها و سیستم آموزشی ایران تحمیل می گردد، به خصوص که این کشور درآمد جدیدی برای ساخت بیمارستان و استخدام نیرو به دست نمی آورد.لوپوئن: آیا تحریم ها بر کمک های دولت به مردم تأثیر گذاشته است؟طبیعتاً از آنجایی که دولت دیگر قادر به کسب درآمد مانند گذشته نیست، تمام کمک ‌های دولتی که به مردم پرداخت می ‌شود، مانند یارانه غذا، کالاهای ضروری یا دارو، در حال حاضر کاهش یافته است. این بدان معناست که افرادی که به این کمک‌ها وابسته هستند، یعنی فقیرترین اقشار مردم، بیشترین آسیب را می ‌بینند.باید اضافه کرد که برخی از بیماران مبتلا به بیماری های سخت، امکان دریافت داروهای رایگان از سوی دولت را داشته اند. اما بیماران چون درآمدی ندارند، این داروها را در بازار سیاه دوباره فروخته اند.لوپوئن: آیا تورم افسارگسیخته در ایران ناشی از تحریم است یا سوء مدیریت دولت؟دامنه تحریم‌هایی که در سال ۲۰۱۸ علیه ایران اعمال شد، بسیار گسترده و سنگین است. این اقدامات بر اقتصاد ایران تاثیر گذاشته و تورم را تشدید کرده است. در هر کشوری تورم همیشه ناشی از مجموعه ای از عناصر است. در رابطه با ایران، چندین دلیل قابل توجه باعث افزایش این شاخص گردیده است. برای مثال می توانم به همه گیری کووید-19 و ورود 5.5 میلیون پناهجوی افغان به ایران اشاره کنم.همچنین لازم به یادآوری است که تحریم ها از سال 2018 در ایران آغاز نشدند. این کشور موج اول تحریم ها را از سال 2010 تا 2015 تجربه کرده است.من با تعدادی از اقتصاد دانان، آژانس های سازمان مللی و دولتی صحبت کردم که عناصر مشابهی به من دادند: همینکه کشوری تحت تحریم قرار می گیرد، مشکلاتش بیشتر می شود. بنابراین اگر از قبل هم مشکلات مدیریتی وجود داشته باشد، آثار و عواقب این تحریم ها وضعیت را بدتر می کند و با اعمال تحریم های بیشتر، تورم بیش از پیش احساس می شود.باز هم می گویم هدف من این نیست که بگویم هر اتفاق بدی که در یک کشور می افتد صرفاً به خاطر تحریم است. بلکه هدف من این است که بررسی کنم آیا تحریم ها بر روندهای اقتصادی موجود تأثیر منفی می گذارد یا خیر و می توانم پاسخ دهم که آری.لوپوئن: دولت ایران می گوید تحریم ها باعث افزایش مرگ و میر در طول همه گیری کووید-19 در ایران شده است. آیا این امر درست است یا صرفا تبلیغات است؟بله، تحریم ها باعث مرگ مردم شده است و چندین مورد در گزارش من آمده است. قانع کننده ترین دلیل، عدم دسترسی به دارو است. بله، ایران بیش از 90 درصد داروهای خود را تولید می کند، اما متأسفانه برای این کار نیاز به تهیه کردن مواد اولیه از خارج است.این امر مشکل است، زیرا می ‌دانیم که دستیابی به این مواد، پرداخت هزینه و دریافت آنها برای این کشور بسیار دشوار است. به خصوص که کیفیت مواد اولیه همیشه خوب نیست و این مواد بسیار گران هستند.ساده ترین مثال انسولین است. در ایران افراد دیابتی زیادی وجود دارد و زمانی که در مورد این مشکل در ایران صحبت کردم، به من گفتند که کشور خودش توانسته یک نوعی از محصول استاندارد انسولین را تولید کند، با این تفاوت که این دارو برخی انواع خاص دیابت را درمان نمی کند، بنابراین در ایران قابل درمان نیستند. بیماران مبتلا به این بیماری در ایران، جان خود را از دست می دهند.من همچنین در ایران با مبتلایان به "بیماری پروانه‌ ای" که دچار اپیدرمولیز بولوزا، یک بیماری ژنتیکی پوستی هستند صحبت کردم که با استفاده از پانسمان‌های مخصوص که دولت از خارج خریداری می کند تحت درمان قرار می گرفتند. این درمان به 1002 بیمار ایرانی این امکان را می داد که با وجود درد غیر قابل تحمل، به زندگی خود ادامه دهند. اما اکنون یک سال است که دیگر این بانداژها در ایران قابل دسترس نیست و 15 "بیمار پروانه ای ایرانی" از آن زمان جان خود را از دست داده اند، در حالی که میزان مرگ و میر ناشی از این بیماری معمولا بیشتر از یک مورد در سال نیست. من با بیماران دیگری که از بیماری های دیگری رنج می برند صحبت کردم و وضعیت به همین منوال است.ما ارقامی را در مورد تغییر نرخ مرگ و میر در بسیاری از گروه بیماری‌ ها جمع‌ آوری کرده‌ ایم. به عنوان مثال مرگ و میر کودکان مبتلا به تالاسمی، نوعی کم خونی ارثی، از 27 تا 32 مورد در سال به 132 مورد افزایش یافته است.دولت آمریکا در مورد این مرگ و میرها، اینگونه پاسخ می دهد که داروها در لیست تحریم های واشنگتن نیستند. متاسفانه این درست نیست. در تئوری، بله، همه اسناد مربوط به تحمیل تحریم ها علیه ایران، امکان استثناء بشردوستانه را در مورد مواد غذایی و دارویی می دهد. اما در واقعیت، چنین چیزی رخ نمی دهد و حتی آژانس های سازمان مللی نیز نمی توانند کمک های پزشکی لازم را ارائه کنند.دلیل نخست این است که اسناد مرتبط با تحمیل تحریم ها، خیلی ساده نگاشته شده اند. به عنوان مثال، کشورهای خارجی و بانک‌ها در صورت دریافت مبالغ از ایران، از نظر تئوری نمی ‌توانند مشمول تحریم‌های ثانویه ایالات متحده قرار گیرند. لذا شما اگر دارو خریداری می کنید بایستی بتوانید از ایران پول دریافت کنید. مشکل این است که همین کشورها و این بانک ‌ها، خودشان نمی ‌خواهند در معرض این تحریم‌ ها قرار بگیرند، حتی اگر فقط در مورد دارو باشد.دلیل دوم این است که امکان انتقال پول توسط بانک به ایران حتی بنام یک آژانس سازمان ملل متحد یا فعالیت دیپلماتیک، وجود ندارد. اگر پرداخت غیرممکن باشد، هیچ شرکتی کالایی را به شما نمی فروشد، حتی اگر رسما بحث معافیت در مورد آن مطرح باشد.نکته سوم اینکه، تحریم ها شرکتهای حمل ‌و نقل ایرانی را که قرار است کالا را تحویل دهند و یا شرکت هایی که باید آن ها را بیمه کنند نیز در بر می گیرد که این امر باعث می شود از تحویل محصول حتی اگر هزینه اش پرداخت شده باشد، جلوگیری شود.این سه موضوع بسیار حساس بوده و استثناهای بشردوستانه را کاملاً غیر کاربردی می سازند. نهایتا برای ارسال کمک‌های بشردوستانه به ایران، تفاوت بین بازار اولیه و بازار ثانویه اخذ مجوز از اداره کنترل دارایی‌های خارجی ایالات متحده (Ofac) ضروری است که فرآیندی بسیار پیچیده و طولانی است و نیاز به مداخله وکلای متخصص دارد.لوپوئن: ایرانی ‌هایی که مرتباً به علت هزینه‌های بالای زندگی تظاهرات می ‌کنند، بیش از هر چیز بی‌ توجهی دولت را به جای تحریم‌ های آمریکا محکوم می ‌کنند، این امر را چگونه توضیح می دهید؟اول از همه، اجازه دهید به شما بگویم که من نمی توانم در مورد تظاهراتی که فراتر از وظایف من است صحبت کنم. اکنون می توانم دو نکته را به شما بگویم. اولین مورد این است که وقتی من در ایران بودم، تظاهرات پس از کاهش یارانه مواد غذایی اساسی صورت گرفت و من از دولت درباره این تصمیم پرسیدم که محروم ترین اقشار مردم را بیشتر تحت تاثیر قرار می دهد و پاسخی که به من داده شد پاسخی است که در سایر کشورهای تحت تحریم مشاهده کرده ام، یعنی با کاهش درآمد دولت به دلیل تحریم ها، دولت دیگر قادر به پیگیری برنامه های اجتماعی خود برای مردم نیست.بنابراین وقتی پول کمتری به دست می آورید، نمی توانید قیمت کالاها را پایین نگه دارید. همچنین برای من توضیح داده شد که بازنگری در سیستم کمک های دولتی امکان ارائه کمک های مستقیم به فقیرترین اقشار مردم را فراهم می کند.اما بررسی این امر فراتر از وظایف من است. هدف من از سفر به این کشور پرداختن به مسائل سیاسی نبود، بلکه مشاهده اتفاقات این کشور، بررسی حقایق و انتقال آنها بود.لوپوئن: به نظر ایالات متحده و متحدانش در خاورمیانه، تحمیل تحریم ها علیه ایران تنها راه وادار کردن ایران به تغییر سیاست در منطقه خواهد بود. نباید فراموش کنیم که امروزه هیچ تحریمی از سوی شورای امنیت سازمان ملل علیه ایران وجود ندارد. با این حال، این نهاد تنها مرجعی است که به وضع تحریم‌ ها اختصاص دارد همانگونه که این امر در سال 2010 رخ داد که متعاقبا این تدابیر بطور اساسی با امضای توافق بر سر موضوع هسته ای ایران کاهش یافت.همچنین یادآوری می کنم که این ایران نبود که از توافق هسته ای ایران در سال 2018 خارج شد، بلکه ایالات متحده بود که چنین کرد. به عنوان استاد حقوق بین ‌الملل می ‌توانم اضافه کنم که اگر دیگر تحریم ‌هایی از سوی شورای امنیت سازمان ملل وجود نداشته باشد، حقوق بین ‌الملل این امکان را به دولت‌ها نمی ‌دهد که تحریم‌ های یکجانبه به ‌ویژه در بخش‌های مالی و بانکی وضع کنند.به نظر من اگر می خواهید به نتایج مثبت برسید، باید در چارچوب قوانین بین المللی عمل کنید. شما نمی توانید با در پیش گرفتن مسیر غیر قانونی شکلی را حل کنید و امروز تحمیل بسیاری از این تحریم ها، غیرقانونی است.علاوه بر این، وقتی به عمق این موضوع نگاه می کنید، متوجه می شوید که اثربخشی تحریم‌ ها کم است. من شخصاً هیچ نمونه درستی ندیدم که تحریم های یکجانبه نتیجه ای مثبت در یک کشور داشته باشد. حتی مطالعات آکادمیک وجود دارد که تفاوت بین بازار اولیه و بازار ثانویه نشان می دهد تحریم های قانونی شورای امنیت سازمان ملل در دستیابی به هدف مورد نظر چندان مؤثر نبوده است. به همین دلیل این نهاد سیاست خود را در این زمینه تغییر داده است.لوپوئن: نمی ترسید سخنان شما در خدمت تبلیغات جمهوری اسلامی علیه آمریکا باشد؟من یک کارشناس هستم که برای شورای حقوق بشر سازمان ملل کار می کند. هدف من از سفر به این کشور پرداختن به مسائل سیاسی نبود، بلکه مشاهده اتفاقات در آن و بررسی حقایق و انتقال آنها بود. بنابراین، گزارش اولیه ای که ارائه کردم حاوی هیچ اظهار نظرسیاسی نبود. این گزارش یک ارزیابی از جنبه های قانونی، وضعیت آمار و ارقام و واقعیات موجود همراه با توصیه ها و جمع بندی برای تمامی مخاطبینم بود.بنابراین، من فکر می کنم ارقام، واقعیات و حقایق به عنوان دلیل و مدرک، مهم هستند. این سازوکار تنها سازوکاری است که می تواند به صیانت از حقوق بشر کمک کند. باز هم می گویم من کار سیاسی نمی کنم بلکه راستی آزمایی می کنم و ارزیابی های قانونی تهیه می کنم.

اصطلاح "کمک های اولیه" به مجموعه اقداماتی اطلاق می شود که یک یا چند امدادگر را قادر می سازد تا به یک یا چند نفر در شرایط اضطراری پزشکی کمک کنند.

«نجات دهنده» لزوماً یک پزشک یا یک پزشک نیست متخصص، اما به معنای واقعی کلمه می تواند هر کسی باشد، حتی کسانی که هیچ آموزش پزشکی ندارند: هر شهروند وقتی برای کمک به شخص دیگری مداخله می کند، یک "نجات دهنده" می شود. پریشانی، در حالی که منتظر ورود کمک های واجد شرایط تر، مانند یک پزشک هستید.

«فرد در حال پریشانی» به هر فردی گفته می‌شود که شرایط اضطراری را تجربه می‌کند که در صورت عدم کمک، احتمال زنده ماندن یا حداقل خروج از رویداد بدون آسیب کاهش می‌یابد.

آنها معمولاً افرادی هستند که قربانی آسیب های جسمی و/یا روانی، بیماری ناگهانی یا سایر موقعیت های تهدید کننده سلامتی مانند آتش سوزی، زلزله، غرق شدن، شلیک گلوله یا جراحات چاقو، سقوط هواپیما، تصادف قطار یا انفجار می شوند.

مفاهیم کمک‌های اولیه و فوریت‌های پزشکی هزاران سال است که در تمام تمدن‌های جهان وجود داشته است، با این حال، از لحاظ تاریخی، همزمان با رویدادهای بزرگ جنگ (به ویژه جنگ جهانی اول و دوم) دستخوش تحولات قوی شده‌اند و امروزه نیز بسیار مهم هستند. به ویژه در مکان هایی که جنگ در جریان است.

از نظر فرهنگی، پیشرفت‌های زیادی در زمینه کمک‌های اولیه حاصل شد جنگ داخلی آمریکاکه باعث شد معلم آمریکایی کلاریسا کلارا هارلو بارتون (آکسفورد، 25 دسامبر 1821 - گلن اکو، 12 آوریل 1912) اولین رئیس صلیب سرخ آمریکا را تأسیس کند و به عنوان رئیس جمهور انتخاب شود.

نمادهای کمک های اولیه

نماد بین المللی کمک های اولیه یک صلیب سفید روی زمینه سبز است که توسط سازمان بین المللی استاندارد (ISO) اعطا می شود.

از سوی دیگر، نمادی که خودروهای نجات و پرسنل را شناسایی می کند، ستاره زندگی است که از یک صلیب آبی رنگ و شش بازو تشکیل شده است که در داخل آن «عصای آسکلپیوس» قرار دارد: عصایی که یک مار به دور آن حلقه شده است.

این نماد در همه وسایل نقلیه اضطراری یافت می شود: به عنوان مثال، نماد قابل مشاهده است آمبولانس ها.

اسکلپیوس (به لاتین "Aesculapius") خدای اساطیری یونانی پزشکی بود که در هنر پزشکی توسط سنتور Chiron آموزش داده شد.

نماد صلیب قرمز در زمینه سفید گاهی اوقات استفاده می شود. با این حال، استفاده از این و نمادهای مشابه برای جوامعی که صلیب سرخ و هلال احمر بین‌المللی را تشکیل می‌دهند و برای استفاده در موقعیت‌های جنگی، به عنوان نمادی برای شناسایی پرسنل و خدمات پزشکی (که این نماد تحت قانون ژنو برای آنها محافظت می‌کند، محفوظ است. کنوانسیون‌ها و سایر معاهدات بین‌المللی)، و بنابراین هرگونه استفاده دیگری نادرست و مشمول مجازات قانونی است.

از دیگر نمادهای مورد استفاده می توان به صلیب مالتی اشاره کرد.

اهداف کمک های اولیه را می توان در سه نکته ساده خلاصه کرد

  • برای زنده نگه داشتن مصدوم؛ در واقع، این هدف تمام مراقبت های پزشکی است.
  • برای جلوگیری از آسیب بیشتر به مصدوم؛ این به معنای محافظت از او در برابر عوامل خارجی (مثلاً با دور کردن او از منابع خطر) و به کارگیری تکنیک‌های نجات خاصی است که احتمال بدتر شدن وضعیت او را محدود می‌کند (مانند فشار دادن روی زخم برای کاهش خونریزی).
  • تشویق به توانبخشی، که از قبل در حالی که نجات در حال انجام است، آغاز می شود.

آموزش کمک های اولیه همچنین شامل آموزش قوانین پیشگیری از موقعیت های خطرناک از همان ابتدا می باشد و مراحل مختلف نجات را آموزش می دهد.

تکنیک ها، وسایل و مفاهیم مهم در طب اورژانس و به طور کلی کمک های اولیه عبارتند از:

    ;
  • BLS (پشتیبانی از حیات اولیه);
  • ساعت طلایی؛ قانون؛
  • مانور گاز؛
  • مانور فراوان؛
  • مانور نمونه؛
  • مانور OPACS؛ مقیاس ; دستگاه تخلیه؛ ; ;
  • پشتیبانی اولیه زندگی (BTLS)؛
  • پشتیبانی از زندگی پیشرفته (ALS)؛
  • تنفس دهان به دهان؛
  • ماساژ قلبی؛
  • اکسیژن درمانی؛
  • تهویه مکانیکی؛ بادکنک؛
  • کریکوتیروئیدوتومی؛
  • ایست قلبی.

پروتکل های کمک های اولیه

پروتکل ها و تکنیک های کمک های اولیه زیادی در زمینه پزشکی وجود دارد.

یکی از پرکاربردترین پروتکل‌های کمک‌های اولیه در جهان، حمایت اولیه از تروما (از این رو مخفف SVT) در انگلیسی پایه حمایت از تروما (از این رو مخفف BTLF) است.

حمایت اولیه از زندگی مجموعه ای از اقدامات برای جلوگیری یا محدود کردن آسیب در صورت ایست قلبی است. پروتکل های کمک های اولیه در زمینه روانشناسی نیز وجود دارد.

به عنوان مثال، حمایت روانی پایه (BPS)، یک پروتکل مداخله ای برای امدادگران اتفاقی است که با هدف مدیریت اولیه اضطراب حاد و حملات پانیک، در حالی که منتظر مداخلات متخصص و متخصصان نجات هستند که ممکن است هشدار داده شده باشند، است.

زنجیره بقای تروما

در صورت تروما، رویه ای برای هماهنگی اقدامات نجات وجود دارد که به آن زنجیره بازمانده تروما می گویند که به پنج مرحله اصلی تقسیم می شود.

موردی از آبله میمونی در کشور شناسایی شده است؟

موردی از آبله میمونی در کشور شناسایی شده است؟

رییس اداره بیماری‌‌های قابل انتقال بین انسان و حیوان مرکز مدیریت بیماری‌های واگیر وزارت بهداشت گفت: تاکنون در کشور هیچ مورد قطعی و محتمل از ابتلا به آبله میمونی را شناسایی نکرده‌ایم، بنابراین ضرورتی بر مطرح شدن واکسیناسیون عمومی در این ارتباط وجود ندارد.

به گزارش شهرآرانیوز، دکتر بهزاد امیری در مورد احتمال شیوع آبله میمونی و نگرانی‌هایی که در این خصوص در جامعه ایجاد شده، اظهار داشت: بیماری آبله میمونی یا بیماری مانکی پاکس (monkeypox) یک بیماری ویروسی از خانواده آبله و هم خانواده ویروس آبله، واکسینیا و آبله گاوی است.

وی ادامه داد: اولین مورد شناخته شده ویروس آبله میمونی در سال ۱۹۵۸ در بین میمون هایی که برای تحقیقات و پژوهش نگهداری شدند، مشاهده شد. ولی اولین مورد انسانی این بیماری در سال ۱۹۷۰ در آفریقا و در یک کودک شناسایی شد. زادگاه آبله میمونی در کشورهای مرکزی و غرب آفریقا و در مناطقی پوشیده شده از جنگل‌های بارانی استوایی است چرا که مخزن این ویروس علاوه بر میمون‌ها‌ برخی از جوندگان نیز هستند که البته هنوز به صورت دقیق و کامل مخزن این ویروس شناسایی نشده است. اما به­ علت تماس بین انسان و حیوانات در این مناطق این بیماری به انسان سرایت کرده است.

دوره کمون ویروس آبله میمونی ۵ تا ۲۱ روز است

دکتر امیری با بیان اینکه­ علائم­ ویروس آبله میمونی به دو صورت خواهد بود، گفت:­ آبله میمونی علائم فاز اولیه و ثانویه دارد. وقتی این ویروس وارد بدن می‌شود ممکن است بین یک تا دو هفته هیچ علامتی نداشته باشد، بعضا گفته می شود بین ۵ تا ۲۱ روز علامتی ندارد.­ اما وقتی دوره کمون و پنهان آن خاتمه پیدا می‌کند، با علائم عمومی نظیر تب، سردرد شدید، درد عضلانی، کاهش انرژی بدن، کمر درد و تورم غدد لنفاوی شروع می‌شود.

علائم اولیه بیماری آبله میمونی

رییس اداره بیماری‌های قابل انتقال بین انسان و حیوان مرکز مدیریت بیماری‌های واگیر ادامه داد: ابتلا به ویروس آبله میمونی ابتدا با علائم عمومی نظیر تب، سردرد شدید، درد عضلانی، کاهش انرژی بدن، کمر درد و تورم غدد لنفاوی شروع می‌شود.

وی با بیان اینکه بیماری آبله میمونی در دوره کمون قابلیت انتقال به فرد دیگر ندارد، اظهار کرد: انتقال ویروس آبله میمونی از زمان شیوع علائم آغاز می‌شود و بعد از آن اثرات پوستی همچون تاول‌های پوستی ایجاد شده که ابتدا مسطح­ اما آرام آرام برجسته­ و آب دار می‌شوند و در درون آن تغییر رنگ ایجاد کرده و سپس پوسته‌ریزی می‌کنند و سپس محو می‌شوند.

دکتر امیری گفت: معمولا از زمانی که علائم بالینی آبله میمون در فرد ایجاد شده تا زمانی که تاول‌هاکاملا برطرف شده و بهبود می‌یابد، فرد می‌تواند ناقل بیماری باشد و اگر در تماس نزدیک با یک فرد سالم قرار بگیرد می‌تواند این بیماری را انتقال دهد.

بیشترین علت ابتلا به ویروس آبله میمونی

رییس اداره بیماری‌های قابل انتقال بین انسان و حیوان مرکز مدیریت بیماری‌های واگیر درباره راه‌های انتقال آبله میمون و برخی شایعات مبنی بر اینکه آبله میمون از طریق هوا نیز انتقال می‌یابد، گفت: بیشترین راه انتقال بیماری آبله میمونی، تماس نزدیک از جمله تماس پوست به پوست است. اما انتقال قطره‌ای از طریق تنفس، تماس انسان با حیوانات آلوده و خوردن گوشت آلوده نیز از دیگر راه‌های ابتلا به آبله میمون است.

وی تاکید کرد: گاهی اوقات در صورت تماس فرد سالم با لباس، روتختی و ظروف آلوده به ویروس آبله میمونی،­ فرد به این ویروس مبتلا می‌شود. یکی دیگر­ از اشکال انتقال، انتقال بیماری از طریق مادر به جنین است بگونه ای که­این بیماری در عین زایمان به دلیل تماس پوستی سبب انتقال از مادر به جنین می شود.

دکتر امیری ادامه داد: در برخی از کشورهای اروپایی اخیرا مواردی از انتقال آبله میمون از طریق روابط همجنسگرایان مرد هم مشاهده شده اما در عین حال این ویروس، ویروسی نیست که از طریق آمیزش جنسی منتقل شود چرا که در منی و واژن، شناسایی نشده و بیشتر از طریق رابطه و برخورد پوستی منتقل می‌شود.

وی با اشاره به درصد مرگ و میر بر اثر ابتلا به آبله میمونی، گفت: درصد مرگ و میر بسیار کم و بین ۳ تا ۶ درصد و آن هم در بیمارانی مشاهده شده که یا کودک و یا دارای نقص سیستم ایمنی بودند و بیماری‌های زمینه‌ای داشتند.

دکتر امیری در پاسخ به این پرسش که آبله میمون چگونه از حیوان به انسان سرایت پیدا می‌کند، گفت: هنگامی که انسان تماس فیزیکی با حیوان آلوده برقرار می‌کند این بیماری منتقل می‌شود و میزبان جانوری این ویروس شامل جوندگان مثل موش‌های صحرایی و نخستی‌سانان یعنی میمون‌ها (پرایمت‌ها) است.

رییس اداره بیماری‌‌های قابل انتقال بیان انسان و حیوان وزارت بهداشت تاکید کرد: افرادی که در گذشته دور واکسن آبله را تزریق کرده‌اند تا حدود نسبتا قابل توجهی نسبت به این بیماری مصونیت دارند، به این علت که ایمنی آن همچنان در بدن‌شان باقی مانده و افرادی که این واکسن را دریافت نکرده اند، نسبت به این بیماری حساس‌تر هستند.

ابتلا به آبله مرغان باعث ایمنی در برابر ابتلا به آبله میمونی نمی شود

وی در پاسخ به این سوال که آیا افرادی که در گذشته به آبله مرغان مبتلا شده‌اند در مواجه با آبله میمونی دارای ایمنی و پیشگیری هستند یا خیر، اظهار کرد: اصلا هیچ نوع واکنش متقاطعی بین آبله مرغان و آبله میمونی وجود ندارد چون دو ویروس از دو خانواده کاملا مجزا هستند. پس ابتلا به آبله مرغان در گذشته هیچگونه ایمنی از ابتلا به آبله میمونی ایجاد نخواهد کرد.

علائم بالینی آبله میمونی شبیه آبله مرغان است

دکتر امیری ادامه داد: مهمترین تشخیص تفاوت بین بازار اولیه و بازار ثانویه افتراقی ما در مورد آبله میمونی، آبله مرغان است چرا که علائم بالینی آبله میمونی شبیه آبله مرغان است به همین منظور تاکنون همه مواردی که مشکوک به آبله میمونی بودند، در حقیقت مبتلا به آبله مرغان شده بودند.

رییس اداره بیماری‌‌های قابل انتقال بین انسان و حیوان مرکز مدیریت بیماری‌های واگیر در مورد علت حساسیت زیاد جامعه به آبله میمونی، گفت: آبله میمونی از سال ۱۹۷۰ وجود داشته است اما علت حساسیت آن به دلیل مشاهده مجدد آن در برخی از کشورهای اروپایی است. قبلا هر بیماری که شناسایی می شد رابطه‌ اپیدمیولوژیک بین آن بیمار جدید و خاستگاه آن در کشورهای آفریقا وجود داشت. یعنی آن بیمار جدید یا به کشورهای آفریقایی سفر کرده بود و یا یک مسافر از کشورهای آفریقایی با فرد اروپایی در تماس بود و یا یک حیوانی که مبتلا به این بیماری بوده از آفریقا وارد اروپا شده بود و با انسان تماس یافته بود.

وی خاطرنشان کرد:­در مورد طغیان اخیری که در کشورهای اروپایی و آمریکایی مشاهده شد این نوع ارتباط وجود نداشته و اگر وجود داشته هم، شناسایی نشده بنابراین به نظر می رسد الگوی انتقال تفاوت یافته است. خصوصا زمانی که این موضوع بیشتر توسط مراکزی که به همجنس‌گرایان خدمات درمانی و بهداشتی ارائه می کرده، شناسایی شده و بعد متوجه شدند در یک جمعیت قابل توجهی از افراد همجنس‌گرا این بیماری شناسایی شده است.

در صورتی که مشکوک به آبله میمونی شدیم چکار کنیم؟

دکتر امیری با طرح این پرسش که اگر مشکوک به ابتلا آبله میمونی شویم باید چه اقدامی صورت دهیم؟ تصریح کرد: اولین مسئله‌ای که باید مد نظر داشته باشیم این است که هیچ جای نگرانی و اضطرابی وجود ندارد. فرد دارای علائم باید به یک مرکز بهداشتی، درمانی مراجعه کند. همکاران ما در این درمانگاه‌های دولتی آموزش دیده‌اند که چگونه از این افراد نمونه‌گیری کرده و به کجا ارسال کنند.

رییس اداره بیماری‌‌های قابل انتقال بین انسان و حیوان مرکز مدیریت بیماری‌های واگیر ابراز امیدواری کرد: خوشبختانه با هماهنگی که بین آزمایشگاه انستیتو پاستور و قطب‌های دانشگاهی در سراسر کشور انجام شده، امکان انجام تست آزمایشگاهی این بیماری در کشور میسر است.

روش های تست آبله میمونی

وی با بیان اینکه تست آبله میمونی در کشور به چند روش انجام می‌شود، گفت: از افرادی که در آنان هنوز اثرات پوستی مشاهده نشده مثل مبتلایان ویروس کرونا، تست حلق و بینی گرفته می‌شود. اما در بیمارانی که اثرات پوستی ایجاد شده از روی مایع درون تورم‌های ایجاد شده و حتی پوسته‌های خشک شده آن نمونه‌گیری شده و آزمایشات لازم صورت می‌گیرد.

دکتر امیری در پاسخ به این سوال که آیا واکسنی برای آبله میمونی ساخته شده است یا خیر، یادآور شد: برخی واکسن‌ها برای مقابله با آبله میمونی تهیه شده که تا حدود زیادی می‌تواند پیشگیری کند. اما ضرورتی به تزریق واکسن نیست چون طبق توصیه سازمان جهانی بهداشت الگوی انتقالی آن با کرونا متفاوت بوده و نیازی به واکسیناسیون عمومی نیست.

واکسیناسیون عمومی آبله میمونی ضرورت ندارد

رییس اداره بیماری‌‌های قابل انتقال بیان انسان و حیوان مرکز مدیریت بیماری‌های واگیر تاکید کرد: در حال حاضر که هنوز موردی از آبله میمونی در کشور شناسایی نشده، ضرورتی برای واکسیناسیون عمومی وجود ندارد اما اگر ابتلا مشاهده شد و تعداد آن افزایش یافت، بهتر است که برای گروه‌های خاص و جمعیت‌های محدود برنامه‌ریزی واکسیناسیون انجام شود.

وی در پاسخ به این سوال که آیا درمانی برای مبتلایان به ویروس آبله میمونی وجود دارد، ضمن تاکید بر اینکه درمان اختصاصی برای این ویروس وجود ندارد، اذعان داشت: درمان‌های ضد ویروسی مورد تایید مجامع بین‌المللی وجود دارد که در صورت همه‌گیر شدن ویروس آبله میمونی از آن استفاده خواهد شد.

توصیه هایی برای مبتلا نشدن به آبله میمونی

دکتر امیری درباره پروتکل‌های بهداشتی که مردم باید برای عدم ابتلا به آبله میمونی رعایت کنند، توضیح داد: توصیه ما نخست این است که مردم از سفر به برخی از کشورهای آفریقای مرکزی و غربی اجتناب کنند و اگر ضرورت به سفر بود، در معرض تماس با افراد مشکوک به این بیماری قرار نگیرند و از استفاده از مواد غذایی که کاملا طبخ نشده خودداری کنند.

رییس اداره بیماری‌‌های قابل انتقال بیان انسان و حیوان وزارت بهداشت ادامه داد: برای پیشگیری از ابتلا به بیماری آبله میمونی، مردم از رفتارهای پرخطر جنسی نیز که می‌تواند آنها را مستعد به این بیماری کند، پرهیز کرده و اگر فرد بیماری شناسایی شد در یک اتاق ایزوله شده قرار گیرد و ارتباط با وی به حداقل برسد همچنین باید از دستکش و ماسک معمولی در مواجه با بیمار استفاده و پس از آن دست خود را ضدعفونی کنند. از تماس با ترشحات، مایعات، سطوح و یا وسایل، ملحفه و لباس‌های بیمار پرهیز­و این لوازم به وسیله دستکش جمع آوری شده و­با مواد بهداشتی و حرارت ضدعفونی شود.

ماسک در عدم ابتلا به آبله میمونی موثر است

طبق گفته دکتر امیری،­مردم به دلیل پیشگیری از ویروس کرونا همچنان از ماسک استفاده کنند. چرا که استفاده از ماسک می‌تواند به طور قابل قبولی از ابتلا به آبله میمونی نیز جلوگیری کند.

آخرین وضعیت آبله میمونی در ایران

شهروندآنلاین 23 خرداد 01

رئیس اداره بیماری‌‌های قابل انتقال بین انسان و حیوان مرکز مدیریت بیماری‌های واگیر وزارت بهداشت گفت: تاکنون در کشور هیچ مورد قطعی و محتمل از ابتلا به آبله میمونی را شناسایی نکرده‌ایم، بنابراین ضرورتی بر مطرح شدن واکسیناسیون عمومی در این ارتباط وجود ندارد.

به گزارش شهروند آنلاین؛ دکتر بهزاد امیری در مورد احتمال شیوع آبله میمونی و نگرانی‌هایی که در این خصوص در جامعه ایجاد شده، اظهار داشت: بیماری آبله میمونی یا بیماری مانکی پاکس (monkeypox) یک بیماری ویروسی از خانواده آبله و هم خانواده ویروس آبله، واکسینیا و آبله گاوی است.

او ادامه داد: اولین مورد شناخته شده ویروس آبله میمونی در سال ۱۹۵۸ در بین میمون هایی که برای تحقیقات و پژوهش نگهداری شدند، مشاهده شد. ولی اولین مورد انسانی این بیماری در سال ۱۹۷۰ در آفریقا و در یک کودک شناسایی شد. زادگاه آبله میمونی در کشورهای مرکزی و غرب آفریقا و در مناطقی پوشیده شده از جنگل‌های بارانی استوایی است چرا که مخزن این ویروس علاوه بر میمون‌ها‌ برخی از جوندگان نیز هستند که البته هنوز به صورت دقیق و کامل مخزن این ویروس شناسایی نشده است. اما به علت تماس بین انسان و حیوانات در این مناطق این بیماری به انسان سرایت کرده است.

دوره کمون ویروس آبله میمونی ۵ تا ۲۱ روز است

دکتر امیری با بیان اینکه علایم ویروس آبله میمونی به دو صورت خواهد بود، گفت:آبله میمونی علایم فاز اولیه و ثانویه دارد. وقتی این ویروس وارد بدن می‌شود ممکن است بین یک تا دو هفته هیچ علامتی نداشته باشد، بعضا گفته می شود بین ۵ تا ۲۱ روز علامتی ندارد. اما وقتی دوره کمون و پنهان آن خاتمه پیدا می‌کند، با علایم عمومی نظیر تب، سردرد شدید، درد عضلانی، کاهش انرژی بدن، کمر درد و تورم غدد لنفاوی شروع می‌شود.

علایم اولیه بیماری آبله میمونی

رئیس اداره بیماری‌های قابل انتقال بین انسان و حیوان مرکز مدیریت بیماری‌های واگیر ادامه داد: ابتلا به ویروس آبله میمونی ابتدا با علایم عمومی نظیر تب، سردرد شدید، درد عضلانی، کاهش انرژی بدن، کمر درد و تورم غدد لنفاوی شروع می‌شود.

او با بیان اینکه بیماری آبله میمونی در دوره کمون قابلیت انتقال به فرد دیگر ندارد، اظهار کرد: انتقال ویروس آبله میمونی از زمان شیوع علایم آغاز می‌شود و بعد از آن اثرات پوستی همچون تاول‌های پوستی ایجاد شده که ابتدا مسطح اما آرام آرام برجسته و آب‌دار می‌شوند و در درون آن تغییر رنگ ایجاد کرده و سپس پوسته‌ریزی می‌کنند و سپس محو می‌شوند.

دکتر امیری گفت: معمولا از زمانی که علایم بالینی آبله میمون در فرد ایجاد شده تا زمانی که تاول‌هاکاملا برطرف شده و بهبود می‌یابد، فرد می‌تواند ناقل بیماری باشد و اگر در تماس نزدیک با یک فرد سالم قرار بگیرد می‌تواند این بیماری را انتقال دهد.

بیشترین علت ابتلا به ویروس آبله میمونی

رئیس اداره بیماری‌های قابل انتقال بین انسان و حیوان مرکز مدیریت بیماری‌های واگیر درباره راه‌های انتقال آبله میمون و برخی شایعات مبنی بر اینکه آبله میمون از طریق هوا نیز انتقال می‌یابد، گفت: بیشترین راه انتقال بیماری آبله میمونی، تماس نزدیک از جمله تماس پوست به پوست است. اما انتقال قطره‌ای از طریق تنفس، تماس انسان با حیوانات آلوده و خوردن گوشت آلوده نیز از دیگر راه‌های ابتلا به آبله میمون است.

او تاکید کرد: گاهی اوقات در صورت تماس فرد سالم با لباس، روتختی و ظروف آلوده به ویروس آبله میمونی، فرد به این ویروس مبتلا می‌شود. یکی دیگر از اشکال انتقال، انتقال بیماری از طریق مادر به جنین است بگونه ای که­این بیماری در عین زایمان به دلیل تماس پوستی سبب انتقال از مادر به جنین می شود.

دکتر امیری ادامه داد: در برخی از کشورهای اروپایی اخیرا مواردی از انتقال آبله میمون از طریق روابط همجنسگرایان مرد هم مشاهده شده اما در عین حال این ویروس، ویروسی نیست که از طریق آمیزش جنسی منتقل شود چرا که در منی و واژن، شناسایی نشده و بیشتر از طریق رابطه و برخورد پوستی منتقل می‌شود.

او با اشاره به درصد مرگ و میر بر اثر ابتلا به آبله میمونی، گفت: درصد مرگ و میر بسیار کم و بین ۳ تا ۶ درصد و آن هم در بیمارانی مشاهده شده که یا کودک و یا دارای نقص سیستم ایمنی بودند و بیماری‌های زمینه‌ای داشتند.

دکتر امیری در پاسخ به این پرسش که آبله میمون چگونه از حیوان به انسان سرایت پیدا می‌کند، گفت: هنگامی که انسان تماس فیزیکی با حیوان آلوده برقرار می‌کند این بیماری منتقل می‌شود و میزبان جانوری این ویروس شامل جوندگان مثل موش‌های صحرایی و نخستی‌سانان یعنی میمون‌ها (پرایمت‌ها) است.

رئیس اداره بیماری‌‌های قابل انتقال بیان انسان و حیوان وزارت بهداشت تاکید کرد: افرادی که در گذشته دور واکسن آبله را تزریق کرده‌اند تا حدود نسبتا قابل توجهی نسبت به این بیماری مصونیت دارند، به این علت که ایمنی آن همچنان در بدن‌شان باقی مانده و افرادی که این واکسن را دریافت نکرده اند، نسبت به این بیماری حساس‌تر هستند.

ابتلا به آبله مرغان باعث ایمنی در برابر ابتلا به آبله میمونی نمی شود

او در پاسخ به این سوال که آیا افرادی که در گذشته به آبله مرغان مبتلا شده‌اند در مواجه با آبله میمونی دارای ایمنی و پیشگیری هستند یا خیر، اظهار کرد: اصلا هیچ نوع واکنش متقاطعی بین آبله مرغان و آبله میمونی وجود ندارد چون دو ویروس از دو خانواده کاملا مجزا هستند. پس ابتلا به آبله مرغان در گذشته هیچگونه ایمنی از ابتلا به آبله میمونی ایجاد نخواهد کرد.

علایم بالینی آبله میمونی شبیه آبله مرغان است

دکتر امیری ادامه داد: مهمترین تشخیص افتراقی ما در مورد آبله میمونی، آبله مرغان است چرا که علائم بالینی آبله میمونی شبیه آبله مرغان است به همین منظور تاکنون همه مواردی که مشکوک به آبله میمونی بودند، در حقیقت مبتلا به آبله مرغان شده بودند.

رئیس اداره بیماری‌‌های قابل انتقال بین انسان و حیوان مرکز مدیریت بیماری‌های واگیر در مورد علت حساسیت زیاد جامعه به آبله میمونی، گفت: آبله میمونی از سال ۱۹۷۰ وجود داشته است اما علت حساسیت آن به دلیل مشاهده مجدد آن در برخی از کشورهای اروپایی است. قبلا هر بیماری که شناسایی می شد رابطه‌ اپیدمیولوژیک بین آن بیمار جدید و خاستگاه آن در کشورهای آفریقا وجود داشت. یعنی آن بیمار جدید یا به کشورهای آفریقایی سفر کرده بود و یا یک مسافر از کشورهای آفریقایی با فرد اروپایی در تماس بود و یا یک حیوانی که مبتلا به این بیماری بوده از آفریقا وارد اروپا شده بود و با انسان تماس یافته بود.

او خاطرنشان کرد:­در مورد طغیان اخیری که در کشورهای اروپایی و آمریکایی مشاهده شد این نوع ارتباط وجود نداشته و اگر وجود داشته هم، شناسایی نشده بنابراین به نظر می رسد الگوی انتقال تفاوت یافته است. خصوصا زمانی که این موضوع بیشتر توسط مراکزی که به همجنس‌گرایان خدمات درمانی و بهداشتی ارائه می کرده، شناسایی شده و بعد متوجه شدند در یک جمعیت قابل توجهی از افراد همجنس‌گرا این بیماری شناسایی شده است.

در صورتی که مشکوک به آبله میمونی شدیم چکار کنیم؟

دکتر امیری با طرح این پرسش که اگر مشکوک به ابتلا آبله میمونی شویم باید چه اقدامی صورت دهیم؟ تصریح کرد: اولین مساله‌ای که باید مد نظر داشته باشیم این است که هیچ جای نگرانی و اضطرابی وجود ندارد. فرد دارای علایم باید به یک مرکز بهداشتی، درمانی مراجعه کند. همکاران ما در این درمانگاه‌های دولتی آموزش دیده‌اند که چگونه از این افراد نمونه‌گیری کرده و به کجا ارسال کنند.

رئیس اداره بیماری‌‌های قابل انتقال بین انسان و حیوان مرکز مدیریت بیماری‌های واگیر ابراز امیدواری کرد: خوشبختانه با هماهنگی که بین آزمایشگاه انستیتو پاستور و قطب‌های دانشگاهی در سراسر کشور انجام شده، امکان انجام تست آزمایشگاهی این بیماری در کشور میسر است.

روش های تست آبله میمونی

او با بیان اینکه تست آبله میمونی در کشور به چند روش انجام می‌شود، گفت: از افرادی که در آنان هنوز اثرات پوستی مشاهده نشده مثل مبتلایان ویروس کرونا، تست حلق و بینی گرفته می‌شود. اما در بیمارانی که اثرات پوستی ایجاد شده از روی مایع درون تورم‌های ایجاد شده و حتی پوسته‌های خشک شده آن نمونه‌گیری شده و آزمایشات لازم صورت می‌گیرد.

دکتر امیری در پاسخ به این سوال که آیا واکسنی برای آبله میمونی ساخته شده است یا خیر، یادآور شد: برخی واکسن‌ها برای مقابله با آبله میمونی تهیه شده که تا حدود زیادی می‌تواند پیشگیری کند. اما ضرورتی به تزریق واکسن نیست چون طبق توصیه سازمان جهانی بهداشت الگوی انتقالی آن با کرونا متفاوت بوده و نیازی به واکسیناسیون عمومی نیست.

واکسیناسیون عمومی آبله میمونی ضرورت ندارد

رئیس اداره بیماری‌‌های قابل انتقال بیان انسان و حیوان مرکز مدیریت بیماری‌های واگیر تاکید کرد: در حال حاضر که هنوز موردی از آبله میمونی در کشور شناسایی نشده، ضرورتی برای واکسیناسیون عمومی وجود ندارد اما اگر ابتلا مشاهده شد و تعداد آن افزایش یافت، بهتر است که برای گروه‌های خاص و جمعیت‌های محدود برنامه‌ریزی واکسیناسیون انجام شود.

او در پاسخ به این سوال که آیا درمانی برای مبتلایان به ویروس آبله میمونی وجود دارد، ضمن تاکید بر اینکه درمان اختصاصی برای این ویروس وجود ندارد، اذعان داشت: درمان‌های ضد ویروسی مورد تایید مجامع بین‌المللی وجود دارد که در صورت همه‌گیر شدن ویروس آبله میمونی از آن استفاده خواهد شد.

توصیه هایی برای مبتلا نشدن به آبله میمونی

دکتر امیری درباره پروتکل‌های بهداشتی که مردم باید برای عدم ابتلا به آبله میمونی رعایت کنند، توضیح داد: توصیه ما نخست این است که مردم از سفر به برخی از کشورهای آفریقای مرکزی و غربی اجتناب کنند و اگر ضرورت به سفر بود، در معرض تماس با افراد مشکوک به این بیماری قرار نگیرند و از استفاده از مواد غذایی که کاملا طبخ نشده خودداری کنند.

رئیس اداره بیماری‌‌های قابل انتقال بیان انسان و حیوان وزارت بهداشت ادامه داد: برای پیشگیری از ابتلا به بیماری آبله میمونی، مردم از رفتارهای پرخطر جنسی نیز که می‌تواند آنها را مستعد به این بیماری کند، پرهیز کرده و اگر فرد بیماری شناسایی شد در یک اتاق ایزوله شده قرار گیرد و ارتباط با وی به حداقل برسد همچنین باید از دستکش و ماسک معمولی در مواجه با بیمار استفاده و پس از آن دست خود را ضدعفونی کنند. از تماس با ترشحات، مایعات، سطوح و یا وسایل، ملحفه و لباس‌های بیمار پرهیزو این لوازم به وسیله دستکش جمع آوری شده و­با مواد بهداشتی و حرارت ضدعفونی شود.

ماسک در عدم ابتلا به آبله میمونی موثر است

طبق گفته دکتر امیری،مردم به دلیل پیشگیری از ویروس کرونا همچنان از ماسک استفاده کنند. چرا که استفاده از ماسک می‌تواند به طور قابل قبولی از ابتلا به آبله میمونی نیز جلوگیری کند.

در صورتی که مشکوک به آبله میمونی شدیم چکار کنیم؟

رییس اداره بیماری‌های قابل انتقال بین انسان و حیوان مرکز مدیریت بیماری‌های واگیر وزارت بهداشت گفت: تاکنون در کشور هیچ مورد قطعی و محتمل از ابتلا به آبله میمونی را شناسایی نکرده‌ایم، بنابراین ضرورتی بر مطرح شدن واکسیناسیون عمومی در این ارتباط وجود ندارد.

به گزارش جام جم آنلاین از وزارت بهداشت، بهزاد امیری، در مورد احتمال شیوع آبله میمونی و نگرانی‌هایی که در این باره در جامعه ایجاد شده است، اظهار داشت: بیماری آبله میمونی یا بیماری مانکی پاکس (monkeypox) یک بیماری ویروسی از خانواده آبله و هم خانواده ویروس آبله، واکسینیا و آبله گاوی است.

وی ادامه داد: اولین مورد شناخته شده ویروس آبله میمونی در سال ۱۹۵۸ در بین میمون هایی که برای تحقیقات و پژوهش نگهداری شدند، مشاهده شد. ولی اولین مورد انسانی این بیماری در سال ۱۹۷۰ در آفریقا و در یک کودک شناسایی شد. زادگاه آبله میمونی در کشورهای مرکزی و غرب آفریقا و در مناطقی پوشیده شده از جنگل‌های بارانی استوایی است چرا که مخزن این ویروس علاوه بر میمون‌ها برخی از جوندگان نیز هستند که البته هنوز به صورت دقیق و کامل مخزن این ویروس شناسایی نشده است. اما به علت تماس بین انسان و حیوانات در این مناطق این بیماری به انسان سرایت کرده است.

دوره کمون ویروس آبله میمونی ۵ تا ۲۱ روز است

امیری با بیان اینکه علائم ویروس آبله میمونی به دو صورت خواهد بود، گفت: آبله میمونی علائم فاز اولیه و ثانویه دارد. وقتی این ویروس وارد بدن می‌شود ممکن است بین یک تا دو هفته هیچ علامتی نداشته باشد، بعضا گفته می شود بین ۵ تا ۲۱ روز علامتی ندارد. اما وقتی دوره کمون و پنهان آن خاتمه پیدا می‌کند، با علائم عمومی نظیر تب، سردرد شدید، درد عضلانی، کاهش انرژی بدن، کمر درد و تورم غدد لنفاوی شروع می‌شود.

رییس اداره بیماری‌های قابل انتقال بین انسان و حیوان مرکز مدیریت بیماری‌های واگیر ادامه داد: ابتلا به ویروس آبله میمونی ابتدا با علائم عمومی نظیر تب، سردرد شدید، درد عضلانی، کاهش انرژی بدن، کمر درد و تورم غدد لنفاوی شروع می‌شود.

وی با بیان اینکه بیماری آبله میمونی در دوره کمون قابلیت انتقال به فرد دیگر ندارد، اظهار کرد: انتقال ویروس آبله میمونی از زمان شیوع علائم آغاز می‌شود و بعد از آن اثرات پوستی همچون تاول‌های پوستی ایجاد شده که ابتدا مسطح اما آرام آرام برجسته و آب دار می‌شوند و در درون آن تغییر رنگ ایجاد کرده و سپس پوسته‌ریزی می‌کنند و سپس محو می‌شوند.

امیری گفت: معمولا از زمانی که علائم بالینی آبله میمون در فرد ایجاد شده تا زمانی که تاول‌ها کاملا برطرف شده و بهبود می‌یابد، فرد می‌تواند ناقل بیماری باشد و اگر در تماس نزدیک با یک فرد سالم قرار بگیرد می‌تواند این بیماری را انتقال دهد.

بیشترین علت ابتلا به ویروس آبله میمونی

رییس اداره بیماری‌های قابل انتقال بین انسان و حیوان مرکز مدیریت بیماری‌های واگیر درباره راه‌های انتقال آبله میمون و برخی شایعات مبنی بر اینکه آبله میمون از طریق هوا نیز انتقال می‌یابد، گفت: بیشترین راه انتقال بیماری آبله میمونی، تماس نزدیک از جمله تماس پوست به پوست است. اما انتقال قطره‌ای از طریق تنفس، تماس انسان با حیوانات آلوده و خوردن گوشت آلوده نیز از دیگر راه‌های ابتلا به آبله میمون است.

وی تاکید کرد: گاهی اوقات در صورت تماس فرد سالم با لباس، روتختی و ظروف آلوده به ویروس آبله میمونی، فرد به این ویروس مبتلا می‌شود. یکی دیگر از اشکال انتقال، انتقال بیماری از طریق مادر به جنین است بگونه ای که این بیماری در عین زایمان به دلیل تماس پوستی سبب انتقال از مادر به جنین می شود.

امیری ادامه داد: در برخی از کشورهای اروپایی اخیرا مواردی از انتقال آبله میمون از طریق روابط همجنسگرایان مرد هم مشاهده شده اما در عین حال این ویروس، ویروسی نیست که از طریق آمیزش جنسی منتقل شود چرا که در منی و واژن، شناسایی نشده و بیشتر از طریق رابطه و برخورد پوستی منتقل می‌شود.

وی با اشاره به درصد مرگ و میر بر اثر ابتلا به آبله میمونی، گفت: درصد مرگ و میر بسیار کم و بین ۳ تا ۶ درصد و آن هم در بیمارانی مشاهده شده که یا کودک و یا دارای نقص سیستم ایمنی بودند و بیماری‌های زمینه‌ای داشتند.

دکتر امیری در پاسخ به این پرسش که آبله میمون چگونه از حیوان به انسان سرایت پیدا می‌کند، گفت: هنگامی که انسان تماس فیزیکی با حیوان آلوده برقرار می‌کند این بیماری منتقل می‌شود و میزبان جانوری این ویروس شامل جوندگان مثل موش‌های صحرایی و نخستی‌سانان یعنی میمون‌ها (پرایمت‌ها) است.

رییس اداره بیماری‌های قابل انتقال بیان انسان و حیوان وزارت بهداشت تاکید کرد: افرادی که در گذشته دور واکسن آبله را تزریق کرده‌اند تا حدود نسبتا قابل توجهی نسبت به این بیماری مصونیت دارند، به این علت که ایمنی آن همچنان در بدن‌شان باقی مانده و افرادی که این واکسن را دریافت نکرده اند، نسبت به این بیماری حساس‌تر هستند.

ابتلا به آبله مرغان باعث ایمنی در برابر ابتلا به آبله میمونی نمی‌شود

وی در پاسخ به این سوال که آیا افرادی که در گذشته به آبله مرغان مبتلا شده‌اند در مواجه با آبله میمونی دارای ایمنی و پیشگیری هستند یا خیر، اظهار کرد: اصلا هیچ نوع واکنش متقاطعی بین آبله مرغان و آبله میمونی وجود ندارد چون ۲ ویروس از ۲ خانواده کاملا مجزا هستند. پس ابتلا به آبله مرغان در گذشته هیچگونه ایمنی از ابتلا به آبله میمونی ایجاد نخواهد کرد.

علائم بالینی آبله میمونی شبیه آبله مرغان است

امیری ادامه داد: مهمترین تشخیص افتراقی ما در مورد آبله میمونی، آبله مرغان است چرا که علائم بالینی آبله میمونی شبیه آبله مرغان است به همین منظور تاکنون همه مواردی که مشکوک به آبله میمونی بودند، در حقیقت مبتلا به آبله مرغان شده بودند.

رییس اداره بیماری‌های قابل انتقال بین انسان و حیوان مرکز مدیریت بیماری‌های واگیر در مورد علت حساسیت زیاد جامعه به آبله میمونی، گفت: آبله میمونی از سال ۱۹۷۰ وجود داشته است اما علت حساسیت آن به دلیل مشاهده مجدد آن در برخی از کشورهای اروپایی است. قبلا هر بیماری که شناسایی می شد رابطه‌ اپیدمیولوژیک بین آن بیمار جدید و خاستگاه آن در کشورهای آفریقا وجود داشت. یعنی آن بیمار جدید یا به کشورهای آفریقایی سفر کرده بود و یا یک مسافر از کشورهای آفریقایی با فرد اروپایی در تماس بود و یا یک حیوانی که مبتلا به این بیماری بوده از آفریقا وارد اروپا شده بود و با انسان تماس یافته بود.

وی خاطرنشان تفاوت بین بازار اولیه و بازار ثانویه کرد: در مورد طغیان اخیری که در کشورهای اروپایی و آمریکایی مشاهده شد این نوع ارتباط وجود نداشته و اگر وجود داشته هم، شناسایی نشده بنابراین به نظر می رسد الگوی انتقال تفاوت یافته است. خصوصا زمانی که این موضوع بیشتر توسط مراکزی که به همجنس‌گرایان خدمات درمانی و بهداشتی ارائه می کرده، شناسایی شده و بعد متوجه شدند در یک جمعیت قابل توجهی از افراد همجنس‌گرا این بیماری شناسایی شده است.

در صورتی که مشکوک به آبله میمونی شدیم چکار کنیم؟

دکتر امیری با طرح این پرسش که اگر مشکوک به ابتلا آبله میمونی شویم باید چه اقدامی صورت دهیم؟ تصریح کرد: اولین مسئله‌ای که باید مد نظر داشته باشیم این است که هیچ جای نگرانی و اضطرابی وجود ندارد. فرد دارای علائم باید به یک مرکز بهداشتی، درمانی مراجعه کند. همکاران ما در این درمانگاه‌های دولتی آموزش دیده‌اند که چگونه از این افراد نمونه‌گیری کرده و به کجا ارسال کنند.

رییس اداره بیماری‌های قابل انتقال بین انسان و حیوان مرکز مدیریت بیماری‌های واگیر ابراز امیدواری کرد: خوشبختانه با هماهنگی که بین آزمایشگاه انستیتو پاستور و قطب‌های دانشگاهی در سراسر کشور انجام شده، امکان انجام تست آزمایشگاهی این بیماری در کشور میسر است.

روش‌ های تست آبله میمونی

وی با بیان اینکه تست آبله میمونی در کشور به چند روش انجام می‌شود، گفت: از افرادی که در آنان هنوز اثرات پوستی مشاهده نشده مثل مبتلایان ویروس کرونا، تست حلق و بینی گرفته می‌شود. اما در بیمارانی که اثرات پوستی ایجاد شده از روی مایع درون تورم‌های ایجاد شده و حتی پوسته‌های خشک شده آن نمونه‌گیری شده و آزمایشات لازم صورت می‌گیرد.

دکتر امیری در پاسخ به این سوال که آیا واکسنی برای آبله میمونی ساخته شده است یا خیر، یادآور شد: برخی واکسن‌ها برای مقابله با آبله میمونی تهیه شده که تا حدود زیادی می‌تواند پیشگیری کند. اما ضرورتی به تزریق واکسن نیست چون طبق توصیه سازمان جهانی بهداشت الگوی انتقالی آن با کرونا متفاوت بوده و نیازی به واکسیناسیون عمومی نیست.

واکسیناسیون عمومی آبله میمونی ضرورت ندارد

رییس اداره بیماری‌های قابل انتقال بیان انسان و حیوان مرکز مدیریت بیماری‌های واگیر تاکید کرد: در حال حاضر که هنوز موردی از آبله میمونی در کشور شناسایی نشده، ضرورتی برای واکسیناسیون عمومی وجود ندارد اما اگر ابتلا مشاهده شد و تعداد آن افزایش یافت، بهتر است که برای گروه‌های خاص و جمعیت‌های محدود برنامه‌ریزی واکسیناسیون انجام شود.

وی در پاسخ به این سوال که آیا درمانی برای مبتلایان به ویروس آبله میمونی وجود دارد، ضمن تاکید بر اینکه درمان اختصاصی برای این ویروس وجود ندارد، اذعان داشت: درمان‌های ضد ویروسی مورد تایید مجامع بین‌المللی وجود دارد که در صورت همه‌گیر شدن ویروس آبله میمونی از آن استفاده خواهد شد.

توصیه‌هایی برای مبتلا نشدن به آبله میمونی

امیری درباره پروتکل‌های بهداشتی که مردم باید برای عدم ابتلا به آبله میمونی رعایت کنند، توضیح داد: توصیه ما نخست این است که مردم از سفر به برخی از کشورهای آفریقای مرکزی و غربی اجتناب کنند و اگر ضرورت به سفر بود، در معرض تماس با افراد مشکوک به این بیماری قرار نگیرند و از استفاده از مواد غذایی که کاملا طبخ نشده خودداری کنند.

رییس اداره بیماری‌های قابل انتقال بیان انسان و حیوان وزارت بهداشت ادامه داد: برای پیشگیری از ابتلا به بیماری آبله میمونی، مردم از رفتارهای پرخطر جنسی نیز که می‌تواند آنها را مستعد به این بیماری کند، پرهیز کرده و اگر فرد بیماری شناسایی شد در یک اتاق ایزوله شده قرار گیرد و ارتباط با وی به حداقل برسد همچنین باید از دستکش و ماسک معمولی در مواجه با بیمار استفاده و پس از آن دست خود را ضدعفونی کنند. از تماس با ترشحات، مایعات، سطوح و یا وسایل، ملحفه و لباس‌های بیمار پرهیز و این لوازم به وسیله دستکش جمع آوری شده و با مواد بهداشتی و حرارت ضدعفونی شود.

به گفته امیری، مردم به دلیل پیشگیری از ویروس کرونا همچنان از ماسک استفاده کنند. چرا که استفاده از ماسک می‌تواند به طور قابل قبولی از ابتلا به آبله میمونی نیز جلوگیری کند.

مقالات مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برو به دکمه بالا